…………………………………………………………………………… 29
نمودار?-?: میانگین توصیفی حرکت پشت پا با دستگاه ……………………………………………………………………………. 29
نمودار ?-?: میانگین توصیفی حرکت سرشانه …………………………………………………………………………………………….. 30
نمودار?-?: مقایسه میانگین هورمون تستوسترون …………………………………………………………………………………………. 31
نمودار4-7: میانگین سه مرحله نمونهگیری هورمون تستوسترون (ANOVA) ………………………………………….33
نمودار?-8: مقایسه درصد تغییرات میانگین کل برای حرکات مختلف ……………………………………………… 35

فهرست جداول
عنوان صفحه
جدول ?-?: اندازهگیری نمونههای پژوهش …………………………………………………………………………………. 29
جدول?-?: مشخصات آزمودنیها ……………………………………………………………………………………………….. 30
جدول?-?: پروتکل سنتی و منتخب …………………………………………………………………………………………….. 33
جدول?-4: مشخصات اندازهگیری پسآزمون…………………………………………………………………………………. 33
جدول?-?. دادههای توص?ف? حرکات …………………………………………………………………………………………. 36
جدول?-?: دادههای توص?ف? تستوسترون………………………………………………………………………………………… 38
جدول?-?:خروجی آزمون کرویت موخلی…………………………………………………………………………………….. 32
جدول?-?: جدول آنالیز واریانس برای عامل درون موردی………………………………………………………………..33 جدول?-5: نتایج آزمون کلموگروف اسمیرنف برای فرض نرمال بودن…………………………………………….. 34 جدول ?-6: جدول خروجی آزمون t برای حرکات …………………………………………………………………………34 جدول ?-7: درصد تغییرات حرکات مختلف ………………………………………………………………………………… 46

تأثیر ترتیب حرکت در تمرین مقاومتی بر پاسخ هورمون تستوسترون
چک?ده پژوهش
هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیرات ترتیب حرکت در تمرین مقاومتی بر پاسخ هورمون تستوسترون بود. 15 مرد جوان فعال با میانگین سنی41/0±02/18 سال؛ قد 96/4±0/173 سانتیمتر؛ وزن 57/9±08/63 کیلوگرم به صورت داوطلبانه به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابتدا یک تکرار بیشینه حرکات (پرس تخت، اسکات پا، زیر بغل با سیم کش، پشت پا با دستگاه و سرشانه) آزمودنیها مشخص و اولین نمونه خونی نیز از آزمودنیها گرفته شد. آزمودنیها به فاصله یک هفته پروتکلهای سنتی و منتخب را انجام دادند. آزمودنیها ابتدا تمرین مقاومتی سنتی را به صورت ? دور با ?? تکرار با شدت 70 تا 85 درصد یک تکرار بیشینه و یک هفته بعد تمرین مقاومتی منتخب را به همان شکل انجام دادند. نمونههای خونی دیگر نیز 48 ساعت بعد از هر یک از جلسات تمرین مقاومتی سنتی و منتخب از آزمودنیها گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر برای مقایسه نتایج پیشآزمون و پسآزمون و همچنین از آزمون t زوجی برای مقایسه حجم کار انجام گرفته در دو روش سنتی و منتخب استفاده و سطح معناداری 05/0? ? در نظر گرفته شد. نتایج: سطح سرمی تستوسترون پس از روش سنتی و منتخب هردو افزایش معنادار داشت(00/0 p=). هم چنین حجم کار در روش منتخب به طور معناداری بیشتر بود(پرس تخت: ?01/?p =؛ اسکات پا: 00/0p=؛ زیربغل با سیمکش: 00/0p =؛ پشت پا: ?01/0p =؛ سرشانه: 00/0p =). نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان داد که تمرین مقاومتی با روش ترتیب حرکتی منتخب باعث افزایش حجم کار انجام شده و افزایش تستوسترون میشود. بنابراین پیشنهاد میشود که برای افزایش حجم تمرین و دیگر پاسخهای مربوطه در تمرینات مقاومتی میتوان از ترتیب حرکتی منتخب استفاده کرد.
لغات کلیدی: ترتیب حرکت، تمرین مقاومتی، تستوسترون.

فصل ?

کلیّات تحقیق

?-?- مقدمه
یکی از سازگاری های مهم فیزیولوژیک پس از فعالیت بدنی، سازگاری هورمونی است. پاسخ هورمونی به فعالیت بدنی تابع شدت، مدت ونوع برنامه تمرینی است(1). تمرین مقاومتی میتواند اثر متفاوتی بـر روی غلظت هورمون و فاکتورهای عملکردی بگذارد. اگر چه اهمّیت فیزیولوژیکی بسیاری از این تغییرات در حال حاضر شناخته نشده است، اما در واقع پاسخ ایـن متغیرها نسـبت بـه فعالیتهای ورزشی، دارای اهمیت بسیاری است، همچنین از این تمرین مقاومتی به عنوان محرک اصلی برای افزایش حاد غلظت هورمونها یاد شده است(2، 7). امّا از آنجا که مشخصه تمرین مقاومتی ایجاد محیطی حاد برای پاسخهای فیزیولوژیکی از جمله پاسخ هورمونی بوده که نقش حیاتی در فرآیند تغییر و تبدیل سلولهای پروتئینی تارچهای ایفا میکنند و عوامل هورمونی جزو اثرگذار برکل?? جنبههای تنظیم رشد هستند(18،17،8) و به همراه ترشح هورمونهای آنابولیک اثرات فیزیولوژیکی مهمی خصوصاً برای مردان جوان وجود دارد، لذا روشهای مختلفی برای افزایش تعامل بین فعالیتهای مقاومتی و غدد درون ریز مورد مطالعه قرارگرفته است(1?،9). در این بین مد نظر قرار دادن دستکاری متغیرات تمرینی نظیر: حجم، شدت، استراحت بین دورها و… توانسته بر اثر پاسخ هورمونی، در چرخه واکنش پذیری سبب سازگاری بزرگ سنتز پروتئین شود(18،17،16،11). امّا با این وجود که روشن است طراحی برنامههای ویژه سبب پاسخ متفاوت هورمونی میشود، مشخص نیست تا چه اندازه اختلاف پاسخ هورمونی در مداخله حاد تمرین مقاومتی پس از یک دوره تمرین رخ میدهد(?3). گفته شده ترکیب نوع تمرینات توانسته تعادل آنابولیک و کاتابولیک هورمونها را تغییر دهد(1)، بنابراین به نظر میرسد، شیوههای تمرینی متنوع بتواند حقایق بسیاری درباره ماهّیت انواع تمرین مقاومتی آشکار کند. با این تفاسیر ارائه شده و ضمن اینکه پروتکلهای تمرین علمی میتواند در بهینه سازی و پاسخ مطلوب فرآیندهای رشد ورزشکاران و مربیان را یاری کند(??،??،??،?) ما در پی بررسی تأثیر ترتیب بکارگیری حرکات مشخص در تمرین مقاومتی بر پاسخ هورمون تستوسترون و مقدار تغییرات عملکردی انجام شده با دستورالعمل تجویز پروتکل تمرینی مقاومتی به صورت سنتی و منتخب هستیم.

مطلب مشابه :  پایان نامه بررسی قوانین جمهوری فدرال آلمان در حمایت از حریم خصوصی

?-?- بیان مسئله
سیستم اندوکرین تعادل حیاتی بدن را حفظ کرده و به انسان کمک می کند تا به محرک خارجی پاسخ دهد. سیستم اندوکرین بخشی از راهبر بهینه سازی اعمال فیزیولوژیک بدن است . این مکانیسمهای کنترل شده بوسیله سیستم اندوکرین میتواند در پاسخ به یک جلسه تمرین مقاومتی حاد فعال شود (4). مکانیسمهای آنابولیک ویژهای مانند ترشح هورمون رشد، و تستوسترون بر رشد و توسعه ی عضلانی تأثیر میگذارند. ورزش مقاومتی یک محرک برای توسعه ی قدرت و هیپرتروفی تار عضلانی است. این موضوع میتواند کمینه در بخشی به افزایش حاد ناشی از ورزش در هورمونهای آنابولیک آندوژنی مربوط باشد(3). با افزایش سن، عملکرد قدرتی، توده عضلانی تستوسترون یک هورمون آنابولیک است که از آندروژنC-19 استرول مشتق میشود و مانند همه هورمونهای استروئیدی دیگر به طور عمده در سلولهای لیدیگ بیضه ازکلسترول تولید میگردد(10،9). گفته شده تستوسترون نقش مهمی در توسعه حجم عضلانی و قدرت بازی میکند، که آن را به عنوان میواستاتین تسهیل کننده برای رشد عضلات در تعامل برای تحریک سنتز پروتئین عضلانی میشناسند. مشخص شده دورههای تمرین حاد به سرعت باعث افزایش سطح تستوسترون در گردش خون میشود(2،1). از طرفی آثار تمرین با توجه به نوع آن اختصاصی است. به علاوه انواع سازگاری های ایجاد شده در عضله در پاسخ به نوع تمرین نیز اختصاصی میشود. نوع تمرین سازگارهای متفاوتی را در بدن ایجاد میکند که برخی متضاد با هم هستند(1). یک بار تمرنی برای تحریک سیستم عضلانی نه فقط با شدت ورزش، بلکه با نوع و زمان بازیافت بین انقباضهای تناوبی یا تداومی ارتباط دارد(3). با این وجود به نظر میرسد ترتیب به کارگیری حرکات در تمرین مقاومتی شکل پاسخ هورمونی را دستخوش تغییرات عمدهای خواهد کرد.
امّا از آنجا که ممکن است به طور ظاهری یک تصمیم ساده برای به کارگیری محرک مطلوب در تمرین مقاومتی به واقع یک انتخاب پیچیده باشد که تمام زنجیره رویداد در مسیر سازگاری را تحت نفوذ قرار میدهد. بنابراین آگاهی از این قضیه که بدانیم چه نوع تمرینی میتواند پاسخ هورمونی بهینهای ایجاد کند بسیار حائض اهمیت است(11)و در این تحقیق جهت بررسی آثار متغییر ترتیب حرکت بر پاسخ هورمونی و عملکردی در پی بررسی آثار تمرینات مقاومتی با دو ترتیب متفاوت به روش سنتی ومنتخب بر میزان تغییرات هورمون تستوسترون هستیم.

?-?- ضرورت و اهمیت تحقیق
به طورکلی توده عضلانی متناسب با قدرت عضلانی دستخوش تغییر میگردد، بنابراین افزایش توده عضلانی یک هدف مهم برای تمرین مقاومتی به منظور افزایش قدرت عضلانی میباشد(9،3)، همچنین دستکاری بهینه متغیرهای تمرین مقاوتی برای به حداکثر رساندن عملکرد و درک مکانیسمهای زیر بنایی فیزیولوژیکی تمرینات قدرتی و توانی با مطالعه روی قدرت و هایپرتروفی از دستاوردهای مورد علاقه محققین است، تا بارها تغییرات هورمونی در پاسخ به تمرین مقاومتی را که نقش مهمی در یکپارچه سازی افزایش سنتز پروتئین، انتقال ایمپالس عصبی و توسعه قدرت دارد، مورد آزمایش قرار دهند(12). با وجود این که دو مقوله قدرت و هایپرتروفی تمرینات مقاومتی را حائض اهمیت قرار داده است محققان در پی رسیدگی و جستوجو برای تعیین روشهای تمرینی که حداکثر قابلیت و نتیجه را در برنامه تمرین دارد و تسهیل کننده درک عمومی از مکانیسمهای افزایش دهنده قدرت و هایپرتروفیاند، بوده و هستند. گرچه نشان داده شده که طراحی برنامههای ویژه، سبب پاسخهای متفاوت هورمونی میشود، مشخص نشده تا چه اندازه اختلاف پاسخهای هورمونی در کشمکشهای حاد تمرینات مقاومتی پس از یک دوره تمرین رخ میدهد(13،3). همچنین تفاوت پاسخ هورمونی توسط فعل و انفعال متغیرهای تمرینی تعیین میشود، به عنوان مثال: شدت، حجم، مدت، دورههای استراحت، توده عضلانی درگیر و ویژگیهای فردی مثل، سن، سلامت و تناسب اندام بخشی از این متغییرات تمرینی هستند(?4). از طرفی مد نظر قرار دادن دستکاری این متغیرهای تمرینی میتواند در اثر پاسخ هورمونی در چرخه واکنش پذیری سبب سازگاری بزرگ سنتز پروتئین شود(1)
دستکاری بهینه متغیرهای تمرین مقاوتی برای به حداکثر رساندن عملکرد و درک مکانیسمهای زیر بنایی فیزیولوژیکی تمرینات قدرتی و توانی با مطالعه روی قدرت و هایپرتروفی از دستاوردهای مورد علاقه محققین است. تا بارها تغییرات هورمونی در پاسخ به تمرین مقاومتی را که نقش مهمی در یکپارچه سازی افزایش سنتز پروتئین، انتقال دهنده عصبی، و توسعه قدرت بازی میکند آزمایش کنند. هورمون های اصلی مورد مطالعه به طور معمول شامل تستوسترون(هر دو تام و آزاد) هورمون رشد انسانی، و کورتیزول است. که بیشتر پاسخ حاد حجم و شدت تمرین با این هورمونها مورد بررسی قرار گرفته است(15). بالسامو و همکاران1 (????) پس از بررسی مطالعاتی پیشنهاد کردند از طرحهای مختلف تمرین بر پاسخ حاد و مزمن در مورد گروههای مختلف عضله، قدرت عضله، پاسخ هورمونی و … درآینده استفاده شود(16). از آنجا که تجزیه و تحلیل پاسخ حاد بر تمرین مقاومتی از لحاظ مد نظر قرار دادن هر دوی پاسخ های آنابولیک وکاتابولیک مهماند به ویژه اینکه، نسبت تستوسترون به کورتیزول به عنوان یک نشانه تعادل آنابولیک/ کاتابولیک در ورزشکاران استفاده شده است. برخلاف کورتیزول، هورمون آنابولیک تستوسترون برای افزایش سنتز پروتئین و رشد عضله اسکلتی مفید واقع میگردد(1) و احتمالاً به این دلیل استروئیدهای آنابولیک به وسیله افراد شرکت کننده در برنامههای وزنهبرداری با فرض تقویت رشد عضله اسکلتی، مورد استفاده قرار میگیرند(19). با تفاسیر ذکر شده و ضمن اینکه جستوجو و مطالعات ما روی اثر ترتیب و اجرای حرکات بر پاسخ هورمونی و شاخصهای خاص آسیب به شکل مطالعه حاضر یافته خاصی را در برنداشت میکوشیم تا متغیر ترتیب به کارگیری حرکات در تمرین مقاومتی با دو روش سنتی(عمومی) و منتخب(با ترتیبی متفاوت) را مورد ارزیابی قرار دهیم. با توجه به احساس نیاز جمعیت عمومی ورزشکاران تفریحی و حوزه پزشکی ورزشی، برای بهکارگیری شیوه تمرین بهینه جهت پاسخ مطلوب فیزیولوژیکی و عملکردی به تمرینات مقاومتی و شناسایی تغییرات هورمونی، آنزیمی، و حرکتی بدن پس از آن، میتوان شناخت و بینش درست از یک بازه تمرینی مطلو

مطلب مشابه :  ، ایده، کارکنان، کارمند، بازخورد، خلاق