مقاله رایگان با موضوع حمل و نقل

ناصاف، کدر و خشک می باشند. باید دانست که در ضمن تبدیل S به R شکل های حدواسط در تمامی اشکال و مراحل خود دیده می شوند (همتی، 1370). از طرف دیگر اشکال غیر معمولی و کوچک کلنی ها در بعضی سویه های سالمونلا مانند سالمونلا تیفی، سالمونلا پاراتیفیA و پاراتیفیB، سالمونلا تیفی موریوم، سالمونلا کلراسوییس و سالمونلا انتریتیدیس نیز وجود دارد. کلنی های تازه سالمونلا پاراتیفی B شکل خاصی دارند. این کلنی ها که وسطشان فرورفتگی دارد و در محیط برآمده تر هستند کلنی های دیواره مخاطی نامیده شده اند (همتی، 1370).
رشد مناسب سالمونلا ها در 37 درجه سانتی گراد است ولی می توانند در 43 درجه سانتی گراد نیز به خوبی رشد کنند. 43 درجه سانتی گراد دمای مناسبی جهت کاهش رشد باکتری های آلوده کننده در نمونه های مرضی می باشد. PH مساعد رشد سالمونلا ها 5/7 می باشد (حسنی طالبانی و فیروزی، 1384).
1-4-2-2محیط های غنی کننده:
محیط های غنی کننده محیط هایی مایعی هستند که برای جداسازی سالمونلا ها از مدفوع، فاضلاب، غذا و سایر موارد دارای منشا باکتریایی به کار می روند. مزیت این محیط ها این است که امکان جداسازی برخی از این محیط های غنی کننده عبارتند از: آبگوشت تراتیونات، آبگوشت سلنیتF، آبگوشت راپاپورت، آبگوشت گرم منفی یا آبگوشتGN و آبگوشت سلنیت سیسنئین (زهرائی صالحی، 1378).
2-4-2-2محیط های انتخابی و تفریقی:
سالمونلا ها 24 تا 48 ساعت پس از کشت روی محیط های غنی کننده، روی محیط های انتخابی و اقزاقی کشت داده می شوند. این محیط ها عبارتند از:
محیط مک کانکی آگار: املاح صفراوی و کریستال ویوله موجود در این محیط مانع رشد باکتری های گرم مثبت می گردد.
محیط سالمونلا- شیگلاآگار (محیط SS آگار): این محیط برای جداسازی سالمونلا ها و بسیاری از گونه های شیگلا کاربرد دارد. رنگ سبز درخشان موجود در این محیط، مانع از رشد اکثر باکتری های روده ای می شود و املاح صفرهاوی موجود در آن از رشد باکتری های گرم و مثبت ممانعت می کنند. محیط هایی انتخابی و تفریقی دیگر شامل این موارد می شوند: محیط سبز درخشان محیط هکتولن (HE).
محیط داکسی سیترات با محیط لیفسون (DCA)، و محیط داکسیگلات- لیزین- گریلوز: (XLD) (زهرا صالحی، 1378).
3-4-2-2خواص بیوشیمیایی:
سالمونلا ها به جز چند مورد استثناء، قادر به تخمیر قند لاکتوز نمی باشند، فرمول IMViC آن ها +- +- وفاقدآنزویم اوره آز می باشند و اغلب گونه ها از منبع غیر آلی سولمفوریعنی نیوسولفاتH2S تغذیه می کنند (حسنی طالبانی و فیروزی، 1384).
بقیه صفات بیوشیمیایی گونه های مهم جنس سالمونلا در جدول (1) آمده است .
جدول 1-2 صفات بیوشیمیایی گونه های مهم در جنس سالمونلا (رحیمی، 1386).
سیترات
H2S
لیزیندکریوکیلاز
اورنیتیندکرویوکیلاز
تخمیر آرانیوز
تخمیر رامنوز
سالمونلا تیفی

+
+



سالمونلا پاتیفیA





+
سالمونلا پاتیفیB
+
+
+
+
+
+
سالمونلا پاتیفیC
+
+
+
+
+
+
سالمونلا کلراسویس
متغیر
متغیر
+
+

+
5-2-2خواص آنتی ژن :
درسالمونلاها سه نوع ژن شناخته شده است که شامل O (سوماتیک)، H (تاژکی) و Vi (حدت) می باشند. در بعضی از آن ها مثل سالمونلا تیفی موریوم، سالمونلا انتریتیدیس و سالمونلا انقنتیس18، آنتی ژن پروتئینی پرده بیرونی نیز وجود دارد (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384). در تمام سالمونلاهایی که اشکال مخاطی دارند آنتی ژن مشترک M وجود دارد (همتی، 1370).
آنتی ژن پیکری (O): در سالمونلاها، آنتی ژن O مشابه اعضای دیگر خانواده انتروباکتریاسه می باشد. تغییر در آنتی ژن O منجر به تغییر ظاهری کلنی از فرم صاف (S) به خشن (R) می گردد و به دنبال از دست دادن آنتی ژن O، حدت نیز از بین می رود (جاکلیک و همکاران، 2003).
آنتی ژن های تاژکی (H): آنتی ژن های H دو فازی می باشند، لذا با آنتی ژن های H در بقیه خانواده انتروباکتریاسه متفاوت هستند. فاز 1 یا فاز اختصاصی که با حروف کوچک انگلیسی نشان داده می شود و فاز 2 یا فاز غیراختصاصی که با اعداد نشان داده می شود. آنتی ژن های فاز 1 فقط با تعداد کمی از جرم ها مشابهت دارند لذا با آنتی سرم های همگون یا هومولوگ واکنش نشان می دهند، اما آنتی ژن های فاز 2 با بسیاری از جرم ها مشابهت داشته و فقط با آنتی سرم های ناهمگون یا هترولوگ واکنش می دهند. این پدیده به نام تغییر فاز آندروز19 شناخته شده است (جاکلیک و همکاران، 2003).
آنتی ژن های کپسولی یا غشائی (K): آنتی ژن های کپسولی نقش ناچیزی در طبقه بندی جنس سالمونلا بر عهده دارند اما در بیماری زائی آن اهمیت دارند. آنتی ژن Vi و آنتی ژن M جزء این دسته هستند (جاکلیک و همکاران، 2003؛ حسنی طباطبایی و فیروزی، 1384).
آنتی ژن ویرولانس20(Vi): این آنتی ژن در واقع یک میکروکپسول پلی ساکاریدی است و در خارجی ترین لایه سلول باکتری جای دارد و در ارتباط با قدرت تهاجمی و بیماری زائی باکتری نقش مهمی دارد و از تخریب داخل سلولی باکتری جلوگیری می کند. سالمونلا هیرش فلدی21 و سالمونلا پاراتیفی C واجد این آنتی ژن هستند. کشت های واجد آنتی ژن Vi در مقایسه با کشت های فاقد آن از حدت بیشتری برخوردارند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384). این آنتی ژن ها با قابلیت آگلوتینه شدن آنتی سرم O تداخل می نماید (کارتر و وایس، 2004 ).
آنتی ژن M: فقط در سوش های سالمونلا که کلنی مخاطی دارند وجود دارد و جنس آن پلی ساکارید می باشد(همتی، 1370).
5-2-2مقاومت:
سالمونلاها به استثنای گونه های مقاوم به حرارت سالمونلا سنفتن برگ22، در حرارت 56 درجه سانتی گراد به مدت 10 تا 20 دقیقه از بین می روند. این باکتری ها در خاک مرطوب و مدفوع انسان و دام تا 9 ماه زنده می مانند. مدت بقای این اجرام بر روی پوسته تخم مرغ 21 تا 35 روز است (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384). سالمونلاها به مدت 13 ماه در لاشه های آلوده نگهداری شده در یخچال، 120 روز در آب و مدت بسیار طولانی در شیر خشک های بدون چربی و مواد غذائی دارای تخم مرغ زنده می مانند (همتی،1370).
سروتیپ سالمونلا کلراسویس به عنوان اندیکس تأثیر مواد ضد عفونی کننده مانند فنل (به عنوان تست استاندارد) به کار می رود (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
6-2-2عوامل مؤثر در بیماری زایی (عوامل حدت):
1-6-2-2 اندوتوکسین: اندوتوکسین ممکن است نقشی را در بیماری زائی عفونت های سالمونلایی (به ویژه در مراحل باکتریمی تب های روده ای) بر عهده داشته باشد. اندوتوکسین موجب فعال شدن فاکتورهای شیمیوتاکسی23 سیستم کمپلمان در ضایعات تب تیفوئید می شود. احتمالاً این فاکتورهای شیمیوتاکسی موجب جذب و کشیده شدن گلبول های سفید در ضایعات بافتی می شوند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
2-6-2-2 انتروتوکسین: بسته به جرم عفونت زا، نقش انتروتوکسین ها متفاوت می باشد. اندام هدف اصلی روده بزرگ است. سروتیپ تیفی موریوم موجب التهاب شدید انتهای روده کوچک24 (در حیوانات آزمایشگاهی) می شود، این خصوصیت در بقیه سالمونلاهای تولید کننده انتروتوکسین دیده نمی شود (جاکلیک و همکاران، 2003).
تشخیص انتروتوکسین ها به روش الایزا صورت می گیرد (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
3-6-2-2 سیتوتوکسین: مشاهدات نشان داده است که این توکسین در همراهی با غشای خارجی باکتری می باشد. بنابراین احتمالاً در تهاجم سلولی و تخریب سلول ها اهمیت دارد. سروتیپ های کلراسویس و انتریتیدیس بیشترین مقدار، و سروتیپ تیفی کمترین مقدار سیتوتوکسین را تولید می کنند. سیتوتوکسین از سنتز پروتئین در سلول های روده ممانعت می کند (جاکلیک و همکاران، 2003) و همچنین موجب آزاد شدن یون از سلول های میزبان می گردد (کارتر و وایس، 2004) و قادر به کشتن سلول های ورو در کشت می باشد (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
4-6-2-2 آنتی ژن های سطحی: سالمونلا توانایی اتصال به گیرنده های سلول های میزبان و بقای درون سلولی را دارد. این توانایی احتمالا” مربوط به زنجیرهای جانبی آنتی ژن O و یا در مورد سالمونلا تیفی در ارتباط با آنتی ژن Vi می باشد. جرم هایی که حاوی آنتی ژن O هستند نسبت به فرم های خشن در برابر کشتار وابسته به کمپلمان سرم طبیعی، مقاوم تر می باشند. سوش هایی از سالمونلا تیفی که حاوی آنتی ژن Vi هستند به سختی فاگوسیتوز می شوند (جاکلیک و همکاران، 2003).
5-6-2-2 قدرت تهاجمی: حداقل 10 نوع پروتئین که توسط ژن های سالمونلایی کد می گردند در تهاجم شرکت دارند. این ژن ها نوعی عامل چسبندگی سطحی و پروتئین های مؤثر در تشکیل ضمائم سطحی25 را کد می نمایند که جهت اتصال به سلول میزبان مورد استفاده قرار می گیرند (کارتر و وایس، 2004).
6-6-2-2 سیدروفرها26: باکتری برای دفاع خود در مقابل پروتئین های متصل به آهن میزبان کیلاتور آهن27 یعنی سیدروفر تولید می کند که تمایل زیادی به جذب آهن دارد. سیدروفری که به وسیله باکتری سنتز می شود، وارد محل جذب آهن در مایعات میزبان شده و آهن را به باکتری ارسال می کند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
7-6-2-2. پلاسمید: پاردن28 و همکارانش در سال 1986 نقش پلاسمید وابسته به حدت سالمونلا تیفی موریم را در ایجاد تیفوئید موش مورد بررسی قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که حذف پلاسمید باعث می شود که توان سویه برای برای سیطره در کبد و طلحال فوق العاده تحلیل یابد و تعداد باکتری ها در این اعضا ثابت بماند در حالی که در مورد سویه های والدی (وحشی) که پلاسمید دارند، در اعضای یاد شده تعداد باکتری ها افزایش فوق العاده ای پیدا می کند (تاج بخش، 1385).
7-2-2اپیدمیولوژی :
توزیع سروتیپ های مختلف سالمونلا از یک منطقه جغرافیایی با منطقه دیگر متفاوت است و تنها سالمونلا تیفی موریوم در دنیا گسترده می باشد (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
از لحاظ فصلی این عفونت ها در اواخر تابستان و اوایل پاییز بیشتر دیده می شوند (همتی، 1370).
حیوانات جوان تر بیشتر از مسن ها نسبت به ابتلا به سالمونلاها مستعد هستند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384) ولی عمدتا” در شیرخواران و اشخاص مسن عفونت های آن نادر است (همتی، 1370).
بررسی های انجام شده در آمریکا نسبت ابتلای زنان را سه برابر مردان گزارش داده است. فقر بهداشتی، تجمع زیاد دام ها، هوای نامناسب، استرس، حیوان بستری شده و جراحی شده، زایمان، آلودگی انگلی، حمل و نقل، فعالیت زیاد و عفونت مکرر ویروسی از عوامل مستعد کننده در وقوع سالمونلوز می باشند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
سالمونلاهای اختصاصی برای انسان: سالمونلا تیفی، سالمونلا پارتیفی، سالمونلا شوت مولدی، سالمونلا هیرش فلدی، سالمونلا سندی29 (پیلز و توئن، 2002).
سالمونلاهای اختصاصی برای گاو: سالمونلا تیفی موریوم، سالمونلا نیوپورت30، سالمونلا دابلین31.
سالمونلاهای اختصاصی برای گوسفند و بز: سالمونلا تیفی موریوم، سالمونلا دابلین، سالمونلا مونته ویدئو32، سالمونلا آناتوم33.
سالمونلاهای اختصاصی برای خوک: سالمونلا کلراسویس، سالمونلا تیفی موریوم.
سالمونلاهای اختصاصی برای اسب: سالمونلا تیفی، سالمونلا انتریتدیس، سالمونلا نیوپورت، سالمونلا آناتوم، سالمونلا اریزونا، سالمونلا آنگونا.
سالمونلاهای اختصاصی برای سگ و گربه: سالمونلا تیفی (کارتر و وایس، 2004).
سروتیپ های سازش یافته به میزبان، بیشتر اوقات در گونه های میزبانشان یافت می شوند. این گونه های در میزبان، ناقلین حقیقی درازمدت می باشند. برخلاف سروتیپ های سازش یافته به میزبان، سروتیپ هایی که به میزبان خاصی سازش پید

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه دربارهاندرزنامه، اخلاق کار، ACT

Author: y7oozita

دیدگاهتان را بنویسید