مقاله رایگان با موضوع مواد مخدر، خانواده ها، تحت درمان

ا نکرده اند، به ندرت حالت ناقل یافته و معمولاً دام را به مدت 3 تا 16 هفته عفونی و آلوده کرده و سپس از عفونت پاک می شوند (اسمیت، 1999).
8-2-2منبع عفونت:
سالمونلا در روده مهره داران ساکن بوده و دفع آن به آلودگی آب، مواد غذائی و محیط منجر می شود. باکتری از روده طیف وسیعی از حیوانات مانند ماهیان، خزندگان، پرندگان و پستانداران جدا شده است. گاهی کود و مواد غذایی منشأ عفونت حیوانی می باشند. غالباً پودر ماهی، پودر استخوان و پودر گوشت آلوده به سالمونلا بوده، ولی شکل فشرده این مواد به کاهش مشخص آلودگی منجر می گردد. آلودگی شیر و فرآورده های آن منشأ دیگر سالمونلوز به ویژه برای گوساله ها می باشد.
در انسان، غالباً گوشت به ویژه گوشت طیور، به عنوان منشأ عفونت شناخته می شود. شیرخام نیز منشأ متداول عفونت خانواده های کشاورزی و دامداری بوده و آلودگی شیر پاستوریزه شده علت تعدادی از موارد شیوع وسیع بوده است (گیلز و توئن، 2002).
9-2-2 پاتوژنز :
سالمونلوز اغلب یا یک عفونت روده ای شروع می شود و متعاقب ورود باکتری به خون عمومی می گردد و حیوان دچار سپتی سمی، مننژیت، آرتریت، پنومونی، سقط و یا مجموعه ای از این ها می گردد. به طور کلی بیماری در دام به سه شکل عمده بروز می کند: انتریت (عفونت روده ای)، سپتی سمی و سقط جنین. شکل سپتی سمی و سقط جنین را تحت عنوان عفونت های خارج روده ای می نامند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
10-2-2 سالمونلوز34 روده ای:
انتروکولیت ایجاد شده به وسیله سالمونلاها می تواند بدون محدودیت سنی، طیف وسیعی از حیوانات مزرعه را درگیر نماید. بیماری حاد با تب، بی اشتهایی و اسهال شدید با بوی مشمئز کننده همراه بوده و اغلب حاوی خون، موکوس و کست های اپی تلیالی است. دهیدراتاسیون، کاهش وزن و سقط در حیوانات آبستن متعاقباً بروز می نماید (کوئین و همکاران، 1386). درد ناحیه شکمی و غلت زدن از علائم معمول تورم روده حاد در بالغین است. میزان کشندگی در مواردی که گاو تحت درمان قرار نگیرد ممکن است به 75 درصد برسد. مرگ دام در اثر از دست دادن آب بدن و توکسمی در عرض 5-2 روز اتفاق بیفتد. گوساله هایی که در مرحله حاد بیماری تلف نشوند، ممکن است علائم قانقاریای خشک در نواحی انتهای بدن نظیر راس گوش ها، پاها و دم را نشان دهند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384). انتروکولیت مزمن متعاقب سالمونلوز حاد در خوک، گاو و اسب اتفاق می افتد. تب متناوب، مدفوع شل و کاهش تدریجی وزن از علائم این بیماری است (کوئین و همکاران، 1386).
11-2-2 سالمونلوز سپتی سمیک35:
شکل سپتی سمی بیماری می تواند در همه گروه های سنی و بیشتر سنین پایین رخ دهد. آغاز بیماری با افزایش ناگهانی تب، بی حالی و زمین گیری همراه است. اگر درمان به تأخیر افتد تمام حیوانات در عرض 24 تا 48 ساعت تلف خواهند شد. دام هایی که زنده می مانند به اسهال مستمر، آرتریت، مننژیت و پنومونی مبتلا می گردند (کوئین و همکاران، 1386).
12-2-2 سقط جنین:
سقط جنین یک تظاهر معمولی بیماری سالمونلوز در گاو می باشد و ممکن است با علائم دیگر نیز همراه باشد. باکتری از طریق جریان خون وارد جنین می شود و باعث سپتی سمی و مرگ جنین می گردد. انتقال مقاربتی گزارش نشده است. در جنین سقط شده خیز زیرپوست و مایع خون آلود در ناحیه صفاقی مشهود است. معمولاً سقط در حوالی 200 روزگی آبستنی اتفاق می افتد (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
13-2-2 سالمونلوز طیور:
بیماری پولوروم36: سالمونلا پولوروم، گالیناروم و انتریتیدیس می توانند تخمدان های مرغ را آلوده کرده و از طریق تخم مرغ انتقال یابند. حضور سالمونلا انتریتیدیس در ظروفی که در آن ها تخم مرغ طبخ شده است می تواند منجر به مسمویت غذایی در انسان شود. بیماری پولوروم یا اسهال سفید باسیلی37، طیور جوان و پولت های بوقلمون را تا دو الی سه هفتگی مبتلا می سازد. میزان تلفات بالاست و پرندگان مبتلا اطراف منبع حرارتی ازدحام کرده و آنورکسی و بی حالی از خود بروز داده و اطراف مخرج خود باقی مانده های سفید رنگ مدفوع دارند. ضایعات شاخص بیماری به صورت ندول های متمایل به رنگ سفید در سراسر ریه و نکروز کانونی بر روی کبد و طحال می باشد (کوئین و همکاران، 1386). بالغین معمولاً پس از ابتلا به صورت حامل در می آیند و اگرچه علائم مشخصی بروز نمی دهند ولی گاهی تولید تخم و باروری تحت تأثیر قرار می گیرد و کاهش چشمگیری دارد. شکل حاد بیماری در بالغین به ندرت ظاهر می شود و علائم آن شبیه تیفوئید مرغان38 است (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
بیماری تیفوئید طیور: سالمونلا گالیناروم می تواند موجب ایجاد ضایعاتی مشابه با پولوروم در طیور و پولت ها شود. با این وجود در کشورهایی که تیفوئید طیور در آن ها اندمیک است، بیماری به صورت سپتی سمی در پرندگان بالغ رخ می دهد که اغلب به مرگ ناگهانی منجر می گردد. ضایعات شاخص این بیماری شامل کبد متورم، صفرا رنگ و ترد، و بزرگی طحال است (کوئین و همکاران، 1386). مهم ترین عامل انتقال آلودگی، پرندگان حامل می باشند که باکتری را از طریق مدفوع دفع و آن را انتقال می دهند ولی موش های صحرائی و افرادی که به نحوی با مرغداری در تماس هستند نیز عفونت را انتقال می دهند. انتقال عمودی از طریق تخم به ندرت اتفاق می افتد (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1386).
بیماری پاراتیفوئید39: عفونت های پاراتیفوئیدی عفونت هایی هستند که توسط سالمونلاهای مختلف مثل سالمونلا تیفی (معمول ترین)، سالمونلا انتریتیدیس، سامونلا هیدلبرگ40 و بیش از 12 مورد دیگر ایجاد می شوند و باعث بیشترین میزان مرگ و میر در پرندگان جوان می باشند (کارتر و وایس، 2004). به دلیل اینکه این عوامل، انسان را نیز آلوده می کنند و باعث عفونت حاد روده ای و سپتی سمی می شوند، لذا این بیماری در بهداشت عمومی جامعه از اهمیت خاصی برخوردار است. علائم بالینی و آسیب شناسی بیماری شبیه بیماری پولوروم است (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
بیماری اریزونا41: یک بیماری حاد یا مزمن منتقل شونده به وسیله تخم42 می باشد که بیشتر بوقلمون ها را درگیر نموده و توسط سروتیپ های سالمونلا اریزونا ایجاد می شود. بیماری به بقا در گله تمایل داشته و اغلب جوجه مرغ ها و جوجه و بوقلمون های سه تا چهار هفته را آلوده می کند (کارتر و وایس، 2004).
14-2-2 تشخیص در دام ها و طیور بیمار و مشکوک:
1-14-2-2 جداسازی باکتری: کشت مدفوع و تراشه های روده در محیط های غنی کننده و اختصاصی، اولین قدم در تشخیص است.
2-14-2-2 آزمایش های تشخیص سرمی: آزمایش های سرمی مختلفی از جمله آزمایش های آگلوتیناسیون، الایزا، آنتی گلوبولین و ثبوت عناصر ممکمل DFT جهت تشخیص پادتنی در مقابل عفونت های ناشی از سالمونلا به کار می روند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
3-14-2-2 پروب های DNA را می توان جهت غربالگری تعداد زیادی از نمونه های مدفوع به کار برد (کوئین و همکاران، 1386).
4-14-2-2 در طیور: در جوجه های تلف شده از شکل سپتی سمیک سالمونلوز، سالمونلاها را می توان از کبد، کیسه صفرا یا کیسه زرده جدا نمود، ولی روده ها و به ویژه محتویات سکوم محل مناسبی جهت جداسازی جرم می باشند (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
15-2-2 تشخیص حاملین به ظاهر سالم در گاو:
روش پیشنهادی در این زمینه کشت مدفوع کلیه گاوها سه مرتبه به فاصله 14 روز می باشد. آزمایش باید در روز تولد گوساله نیز تکرار گردد. در این زمان سواب مدفوع و مهبل گاو و نیز مدفوع گوساله ضروری است. البته کشت مدفوع به تنهایی قابل اعتماد نیست و تلفیق کشت با آزمایش های سرم شناسی نتیجه بهتری خواهد داشت (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
16-2-2 درمان حیوانات بیمار:
درمان شامل داروهای ضد میکروبی، مایعات و الکترولیت ها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است. آنتی سرم سالمونلا تیفی موریوم نیز به صورت تجاری در دسترس است (اسمیت، 1999). درمان خوراکی ضدمیکروبی برای سالمونلوز روده ای باید با احتیاط انجام گیرد چون می تواند فلور روده ای را به هم زده، دوره دفع سالمونلاها را افزایش داده و مقاومت های احتمالی را موجب گردد. در شکل سپتی سمی بیماری، باید درمان آنتی بیوتیکی به صورت داخل وریدی مورد استفاده قرار گیرد (کوئین و همکاران، 1386). معمولاً تجویز آمپلی سیلین، کلرامفنیکل و سولفامتوکسازول- تری متوپریم در درمان عفونت های سالمونلای مهاجم مؤثر است (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
17-2-2 کنترل:
1-17-2-2 جلوگیری از ورود باکتری به گله با خرید دام های غیرآلوده و واکسینه شده.
2-17-2-2 محدود نمودن گسترش باکتری در گله با شناسایی حاملین و معدوم نمودن آن ها و استفاده از آنتی بیوتیک در هنگام شیوع بیماری، جلوگیری از آلوده شدن آب آشامیدنی با مدفوع، ضدعفونی محل زندگی دام، از بین بردن آلودگی غذای دام، معدوم نمودن مواد و لاشه دام آلوده و واکسیناسیون.
3-17-2-2 در طیور استفاده از نژادهای مقاوم، رعایت موازین بهداشتی، قرنطینه منطقه در صورت شیوع بیماری، واکسیناسیون و ضدعفونی کردن جیره (حسنی طباطبائی و فیروزی، 1384).
3-2 سالمونلوز در انسان
1-3-2 منابع عفونت:
1.-1-3-2 حاملین43: پس از ایجاد عفونت بارز یا فاقد علائم بالینی، برخی افراد جرم های سالمونلا را در نسوج خود نگه داری می کنند.
2-1-3-2 آب: آلودگی با مدفوع غالباً منجر به اپیدامی های بسیار شدید می شود.
3-1-3-2 شیر و سایر محصولات لبنی: آلودگی با مدفوع و پاستوریزه کردن ناکافی یا روش های نگهداری و تهیه نامناسب باعث آلودگی می شوند.
4-1-3-2 حلزون صدف دار: این منبع غذایی از طریق آب آلوده باعث گسترش عفونت می شود.
5-1-3-2 تخم مرغ: از طریق مرغ یا طی مراحل پردازش دچار آلودگی می شود.
6-1-3-2 مواد مخدر: ماری جوانا و سایر مواد مخدر از عوامل آلودگی هستند.
7-1-3-2 رنگ های حیوانی: رنگ هایی مانند کارمین که در ساخت داروها، مواد غذایی و آرایشی به کار می روند ممکن است آلوده باشند.
8-1-3-2 حیوانات دست آموز خانگی: لاک پشت، سگ و گربه از این جمله هستند (جاوتس، 1997).
2-3-2 شرایط لازم برای شیوع سالمونلا از طریق مواد غذایی:
1. ماده غذایی باید حاوی سالمونلا باشد و یا به آن آلوده شود.
2. تعداد این باکتری ها باید در ماده غذایی زیاد باشد. زیاد بودن تعداد باکتری به این معنی است که غذا باید محیط مناسبی برای رشد بوده و دمای آن نیز مناسب باشد و همچنین باکتری ها زمان کافی برای رشد داشته باشند (فریزیر و ستهوف، 2004). تعداد میانگین ایجاد کننده عفونت برای بروز عفونت بالینی یا فاقد علائم بالینی 105 تا 108 سالمونلا می باشد اما احتمالاً این رقم در مورد سالمونلا تیفی حتی به عدد 103 نیز می رسد (جاوتس، 1997).
3. جرم های زنده باید وارد بدن شوند (فریزیر و ستهوف، 2004).
3-3-2 عفونت های حاصل از سالمونلا در انسان:
تب تیفوئید یا تب روده ای44 یا حصبه: سالمونلا تیفی، سالمونلا پاراتیفی A و سالمونلا پاراتیفی B عامل این بیماری هستند اما تقریباً در اکثریت موارد، عامل بیماری همان سالمونلا تیفی است. سالمونلا تیفی منحصراً در انسان دیده می شود. بنابراین نافلین انسانی منشأ اصلی این جرم هستند (رحیمی، 1386).
دوره نهفتگی بیماری از سه تا شش روز متغیر است. علائم بیماری با افزایش پلکانی ظهور تب تا حدود 41-40 درجه سانتی گراد شروع می شود که سپس با علائم ضعف و بی حالی، کاهش هوشیاری، یبوست و درد عمومی بدن همراه می گردد. در طی هفته دوم، تب و علائم عمومی ادامه یافته

مطلب مشابه :  دانلود تحقیق با موضوعروند بارش، دوره بازگشت، استان خراسان

Author: y7oozita

دیدگاهتان را بنویسید