منابع و ماخذ پایان نامه زمان واکنش، آزاد سازی

برابر با یک میکرومول گلوکز در هر دقیقه تبدیل می‌کند. Celluclast توسط تخمیر یک گونه Trichoderma reesi حاصل می‌شود.
برای هیدرولیز آنزیمی 2 گرم پوست سیب‌زمینی با آب 100 میلی‌لیتر اب مقطر مخلوط شده بود. مخلوط حاصل در 2 یا 3 مرحله تحت آنزیم قرار گرفته بود.
مرحله‌ی اول روان‌سازی آنزیمی می‌باشد که یا تحت Ternamyl 120L تحت دمای 85درجه ‌سانتی‌گراد و pH برابر 6 به مدت 1 ساعت و یا Liquozyme supra تحت دمای 55 درجه و pH برابر 5/5 و زمان واکنش 20 ساعت قرار گرفته بود.
مرحله‌ی دوم ساکاریفیکاسیون می‌باشد که Viscozyme تحت دمای 44درجه سانتی‌گراد و pH برابر 6/4 به مدت 5/2 ساعت اعمال شده بود و یک مرحله‌ی اضافی با Celluclast تحت دمای 50 درجه‌ سانتی‌گراد و pH برابر 5 به مدت 2 ساعت جهت تجزیه سلولز اعمال شده بود. در پایان هر مرحله آنزیم‌ها در حمام بخار تحت دمای 95 درجه سانتی‌گراد و pH برابر 6/4 و به مدت 10 دقیقه غیر فعال می‌شدند.
نتایج نشان داد که مرحله ساکاریفیکاسیون به تنهایی ناکافی است و یک مرحله ابتدایی روان سازی آنزیمی لازم بوده است. بر اساس این نتایج استفاده از ترکیب آنزیم‌ها برای هیدرولیز موثر لازم و ضروری است.
جدول4-2 قندهای احیاء آزادشده بعد از هیدرولیز آنزیمی، بقیه قندهای احیاء بعد از تخمیر توسط ساکارومایسس سروزیه واریه بایانوس بعلاوه قندهای مصرف‌شده در تخمیر را نشان می‌دهد.
به دلیل آزاد سازی کمتر قندهای احیاء و زمان واکنش بیشتر (20ساعت) استفاده از liquozyme به جهت روان سازی آنزیمی نشاسته پذیرفته نشده بود و از طرف دیگر Ternamyl به جهت هیدرولیز بالا قندهای احیاء و زمان واکنش کمتر انتخاب شده بود (1 ساعت). نتایج نشان داد که غلظت زیاد آنزیم منجر به میزان بالای قندهای قابل احیاء می‌شود. بدیهی است که تبدیل‌های مشابه را با غلظت کمتر آنزیم می‌توان بدست آورد، اگرچه نیاز به زمان طولانی دارد. قرار گرفتن در معرض طولانی آنزیم با دمای بالا (85 درجه سانتی‌گراد برای Ternamyl) برای ژلاتینه شدن گرانول‌های نشاسته لازم و ضروری است، که نایل شدن به طرز عمل و کارکرد خوب آنزیمی، ممکن است منجر به غیر فعال شدن مقدار ناچیز آنزیم گردد (موجوویک و همکاران، 2006). از طرف دیگر، تیمارضایعات پوست سیب‌زمینی با Celluclast به طور قابل توجهی آزاد سازی قندهای احیاء را افزایش می‌دهد(05/0>p) که علت آن تجزیه سلولز اضافی می‌باشد. افزایش غلظت Celluclast از 1 درصد به2 درصد، افزایش قابل ملاحظه‌ایی در میزان قندهای احیاء مشاهده نمی‌شود.
با استفاده از این ترکیب در انتهای فعالیت تخمیر مقدار قند کاهش یافته برابر g/l93/1 بدست می‌آید. بنابراین مقدار قند مصرف شده g/l 5/16 است (جدول 4-2). در تمام مشاهدات مقدار قند غیر قابل تخمیر بسیار ناچیز بوده و مقدار قند مصرفی در طول تخمیر بسیار زیاد و نزدیک به 89 درصد بوده است. با توجه به توانایی ساکارومایسس سروزیه واریته بایانوس در تبدیل زیستی قند کاهنده.
جدول 4-3 تولید اتانولg/l، بازده تولید (Υ) و درصد بازده نظری تولید را با استفاده از ترکیب مختلف آنزیمی را نشان می‌دهد. در همه تیمارهای آنزیمی، بیشترین میزان اتانول (g/l6/7-0/6) تولید می‌شود، به جزء ترکیب(b) که میزان تولید اتانول کم بوده است (g/l 2/4) .بازده تولید در همه موارد 46/0 بوده است و این میزان در همه موارد با بازده نظری 91درصد مطابقت داشت. نتایج نشان داد که پارامترهای مهم و حساس تولید اتانول از زائدات پوست سیب‌زمینی، ترکیب آنزیمی، میزان(دوز) و مدت زمان هیدرولیز می‌باشد. بعد از روان‌سازی آنزیمی و ساکاریفیکاسیون، تخمیر توسط ساکارومایسس سروزیه قندها را به اتانول (بالاترین میزان تولید) تبدیل می‌کند.
معلوم است که هیدرولیز آنزیمی ضایعات پوست سیب‌زمینی، قندهای قابل تخمیر زیادی در مقایسه با هیدرولیز توسط اسید هیدروکلریک آزاد می‌کند. خصوصیت یا ویژگی ترکیب آنزیمی که بالاترین آزادسازی قندهای احیاء را داشت شامل ترکیب آنزیمی زیر می‌باشد:
Ternamyl0/24 KNU+ Viscozyme 12 FBGU+ Celluclast 1%
با این ترکیب‌آنزیمی، در پایان فرایند تخمیر قندهای احیاء g/l 93/1 بود. از این رو قندهای مصرفی g/l 55/16 بود. تولید اتانول g/l 58/7 و با ماکزیمم بازده نظری 6/91 درصد مطابق بود.

مطلب مشابه :  پایان نامه رایگان با موضوعبستنی، چربی، تولید

Author: admin3

دیدگاهتان را بنویسید