دانلود تحقیق با موضوع روش حداقل مربعات، استان گلستان، سلسله مراتب

مقایسه توزیع زمانی بارش های 24 ساعته و الگوهای تیپ توزیع زمانی پرداخته است که نتیجه آن عدم همخوانی بین آنها است.
2-2- مروری بر تحقیقات خارجی انجام شده در مورد تحلیل فراوانی حداکثر شدت بارش و سیلاب
هدف اولیه تحلیل فراوانی، برقراری رابطه بین بزرگی حوادث حدی و فراوانی وقوع آنها از طریق استفاده از توزیعهای آماری میباشد (Chow et al., 1988). روشهای متفاوتی از جمله روش گشتاورها، حداکثر درستنمایی، روش گشتاورهای وزنی احتمال، روش حداقل مربعات، روش آنتروپی حداکثر، روش گشتاورهای مخلوط، روش تعمیم یافته گشتاور و روش میانگینهای ناتمام برای برآورد پارامتر توزیعهای مختلف در زمینه هیدرولوژی توسعه یافته است (Rao and Hamed, 1997). گشتاورهای وزنی احتمال توسط Greenwood et al, (1979) ارائه شد. همچنین Hosking (1990) گشتاورهای خطی را معرفی کرد که توابعی از گشتاورهای وزنی احتمال هستند. خطی بودن و عدم حساسیت گشتاورهای خطی به دادههای پرت در مقایسه با سایر روشهای متداول و توانایی جمعبندی و تبیین خصوصیات اصلی توزیعهای احتمال مانند ضریب تغییرات، ضریب چولگی و ضریب کشیدگی، از مزایای این روش میباشد. در تحلیل فراوانی منطقهای از دادههای چند ایستگاه برای تخمین حداکثر سیلاب با دوره بازگشتهای مختلف استفاده میشود، این تحلیل شامل شناسایی منطقه و ایستگاههای وابسته به آن، آزمون همگنی منطقه و انتخاب بهترین توزیع فراوانی منطقهای میباشد (Sveinsson et al., 2002; Durrans and Kirby, 2004).
Abolverdi and Khalili (2009) حداکثر بارندگی سالانه 154 ایستگاه بارانسنجی در جنوب غربی ایران را با استفاده از روش گشتاورهای خطی بررسی کردند. آنها منطقه مورد مطالعه را به 4 ناحیه همگن تقسیم کردند. با تحلیل مناطق همگن روش گشتاورهای خطی موفق ارزیابی شد. در نهایت بهترین توزیع منطقهای با استفاده از آزمون نکوئی برازش ، توزیع لجستیک تعمیم یافته برای سه منطقه و مقادیر حدی تعمیم یافته برای یک منطقه مناسب تشخیص داده شد.
Shabri and Ariff (2009) تحلیل فراوانی منطقهای حداکثر بارندگی روزانه کوالا لامپور1 و سلانگور2 و در مالزی را با استفاده از گشتاورها خطی انجام دادند. توزیعهای نرمال 2 پارامتری، لوگ نرمال 2 و 3 پارامتری، لجستیک، لجستیک تعمیم یافته، مقادیر حدی، مقادیر حدی تعمیم یافته و پارتو تعمیم یافته مورد بررسی قرار گرفته و در نتیجه با استفاده از شاخص میانگین مطلق انحراف (MADI)، شاخص میانگین مربعات انحراف (MSDI) و نمودار نسبت گشتاورهای خطی مشخص شد که توزیع لجستیک تعمیم یافته بهترین توزیع برای منطقه مورد مطالعه میباشد.
Yurekli et al. (2009) تخمین بارندگی منطقهای 17 ایستگاه برای حوضه آبریز سیکرک3 در ترکیه را با گشتاورهای خطی انجام داد. با استفاده از آزمونهای ناهماهنگی و غیرهمگنی بر مبنای گشتاورهای خطی مشخص شد که ایستگاه ناهماهنگ وجود ندارد و منطقه مورد مطالعه همگن میباشد. توزیعهای مقادیر حدی تعمیم یافته، لوگ نرمال 3 پارامتری به وسیله آزمون نکوئی برازش مناسب تشخیص داده شد و با توجه به اینکه مقدار در لوگ نرمال 3 پارامتری کوچکتر بود این توزیع به عنوان بهترین توزیع منطقهای شناخته شد.
Modarres and Sarhadi (2009) به بررسی فراوانی خشکی هیدرولوژیکی حوضه آبریز هلیلرود در جنوب شرقی ایران پرداختند. آنها از آزمونهای ناهماهنگی و غیرهمگنی بر مبنای گشتاورهای خطی برای تعیین ایستگاههای ناهماهنگ و بررسی همگنی منطقهای استفاده کردند. از مجموع 15 ایستگاه یک ایستگاه به عنوان ایستکاه ناهماهنگ شناخته شد و منطقه مورد مطالعه همگن تشخیص داده شد. آنها متوجه شدند که دو عامل پوشش گیاهی و آزادی حوضههای آبریز که تحت کنترل، نفوذ و شیب هیدرولیکی میباشند، نقش مهمی در خشکی هلیل رود ایفا میکند.
Hussain and Pasha (2008) با استفاده از تئوری گشتاورهای خطی به بررسی فراوانی منطقهای سیلاب در منطقه پنجاب پاکستان پرداختند. آنها از 7 ایستگاه در این منطقه استفاده کردند و معیار ناهماهنگی و غیر همگنی بر مبنای گشتاورهای خطی را برای این ایستگاهها بررسی کردند. از بین توزیعهای لجستیک تعمیم یافته، مقادیر حدی تعمیم یافته، نرمال تعمیم یافته، پیرسون نوع 3، پارتو تعمیم یافته و ویکبی 5 پارامتری، با استفاده از نمودار نسبت گشاورهای خطی و آزمون نکوئی برازش توزیعهای نرمال تعمیم یافته، پارتو تعمیم یافته و مقادیر حدی تعمیم یافته به عنوان توزیعهای منتخب شناخته شدند. آنها با استفاده از نتایج شبیهسازی مونت کارلو، چندکهای تخمین زده شده و منحنی رشد را برای 3 توزیع منتخب بررسی کردند. شبیهسازیها نشان داد که توزیع نرمال تعمیم یافته و پارتو تعمیم یافته بهترین توزیعهای منطقهای هستند.
Saf (2008) با استفاده از گشتاورهای خطی به بررسی فراوانی منطقهای سیلاب از 145 ایستگاه در Buyuk و Kuchuk Menderes در ترکیه پرداخت. 7 ایستگاه از مجموع ایستگاههای موجود حذف گردید. دادههای موجود به وسیله آزمونهای ناهماهنگی و غیرهمگنی مبنی بر گشتاورهای خطی بررسی گردید و نتایج نشان داد که منطقه به 2 زیر ناحیه همگن قابل تقسیم است. توزیعهای لجستیک تعمیم یافته، مقادیر حدی تعمیم یافته، نرمال تعمیم یافته، پیرسون نوع 3، پارتو تعمیم یافته، کاپا و توزیع 5 پارامتری ویکبی بررسی گردید. بر اساس آزمون نکوئی برازش توزیع مقادیر حدی تعمیم یافته به عنوان بهترین توزیع منطقهای شناخته شد. برای ارزیابی نتایج به دست آمده از مجذور مربعات خطا استفاده شد. در نهایت برای برآورد دبی در ایستگاههای فاقد آمار رابطهای منطقهای بین حداکثر سیلاب سلانه و مساحت حوضه آبریز به دست آمد.
Abida and Ellouze (2007) از گشتاورهای خطی برای شناخت بهترین توزیع منطقه در تونس استفاده کردند. آنها از 37 ایستگاه آب‌سنجی با میانگین طول آماری 24 سال استفاده کردند. آنها کشور تونس را به دو منطقه همگن (شمال و مرکز-جنوب) تقسیم کردند. 5 توزیع مقادیر حدی تعمیم یافته، پیرسون نوع 3، لجستیک تعمیم یافته، نرمال تعمیم یافته و پارتو تعمیم یافته مورد بررسی قرار گرفت. در نتیجه با استفاده از نمودار نسبت گشتاورهای خطی توزیع مقادیر حدی تعمیم یافته برای منطقه شمال و لجستیک تعمیم یافته برای منطقه مرکز- جنوب به عنوان بهترین توزیعهای منطقهای شناخته شد.
Yurekli and Modarres (2007) به بررسی فراوانی منطقهای حداکثر بارندگی روزانه استان توکات (Tokat) در ترکیه با استفاده از روش گشتاورهای خطی پرداختند. آنها در ابتدا منطقه مورد مطالعه را به دو زیر ناحیه تقسیم نمودند و پس از بررسی همگنی متوجه شدند که منطقه مورد مطالعه همگن نیست. در نهایت منطقه مورد مطالعه را به سه زیر ناحیه همگن تقسیم شد. با استفاده از آزمون نکوئی برازش توزیعهای لجستیک تعمیم یافته و مقادیر حدی تعمیم یافته به عنوان بهترین توزیعهای منطقهای معرفی شدند.
Mosaedi et al. (2006) اثر توپوگرافی را روی حداکثر بارش روزانه در استان گلستان طی یک دوره سی ساله برای بیست ایستگاه باران سنجی تجزیه و تحلیل نموده و به این نتیجه رسیده اند که مقدار حداکثر بارش روزانه تابعی از ارتفاع نیست، در حالی که در مناطق مرتفع بین مقدار حداکثر بارش روزانه و ارتفاع محل ارتباطی وجود دارد و در بعضی مناطق این رابطه معنی دارتر است.
Kysely et al. (2006) مناطق همگن را برای تحلیل فراوانی منطقهای حداکثر بارندگیهای رخ داده در جمهوری چک تعیین کردند. آنها از دادههای بارندگی 78 ایستگاه از سال 1961 تا 2000 استفاده کردند. مناطق اولیه شکل گرفته با استفاده از خصوصیات هر ایستگاه و تحلیل خوشهبندی سلسله مراتبی شامل پیوند میانگین و وارد انجام شد. آنها از آزمونهای ناهماهنگی و غیر همگنی بر مبنای گشتاورهای خطی برای بررسی مناطق همگن ایجاد شده، استفاده کردند. در نهایت منطقه مورد مطالعه به 4 ناحیه همگن تقسیم شد.
Rubinic و O?anic (2006) در پژوهشی به تجزیه و تحلیل نسبت میان بارش های روزانه شدید و بارش سالانه در منطقه کوهستانی جرسکی کوتار و منطقه ساحلی کرواسی طی دوره آماری 1950 الی 1983 پرداخته اند و به این نتیجه رسیده اند که همبستگی شدیدی میان مقدار بارش سالانه و بارش های روزانه بین 20 تا 100 میلی متر وجود دارد، اما بین بارش های شدید بیش از 100 میلی متر و بارش سالانه همبستگی شدیدی وجود ندارد.
Kohnova and Parjka (2005) در تحقیقی به بررسی برآورد عمق حداکثر بارش روزانه کوه های منطقه اسلواکی طی دوره آماری (2000-1951) برای 25 ایستگاه باران سنجی پرداخته و عمق حداکثر بارش روزانه را برای چند محل برآورد کرده اند.
Atiem and Harmancioglu (2005) با استفاده از تکنیک گشتاورهای خطی به بررسی فراوانی منطقهای سیلاب در 14 ایستگاه آب‌سنجی در رودخانه نیل پرداختند. 5 تابع توزیع به نامهای پارتو تعمیم یافته، مقادیر حدی تعمیم یافته، لجستیک تعمیم یافته، نرمال تعمیم یافته و پیرسون نوع 3 بررسی شد. نتایج نشان دهنده 3 منطقه بود: 1- منطقه کاملا همگن شامل 8 ایستگاه که توزیع لجستیک تعمیم یافته به عنوان بهترین توزیع شناخته شد. 2- منطقه نسبتا ناهمگن شامل 9 ایستگاه که توزیع لجستیک تعمیم یافته به عنوان بهترین توزیع شناخته شد. 3- منطق کاملا ناهمگن که شامل تمام 14 ایستگاه بود. در نهایت با استفاده از RMSE و BIAS درستی چندکهای بدست آمده بررسی گردید.
Kumar and Chatterjee (2005) با استفاده از گشتاورهای خطی به برسی فراوانی منطقهای سیلاب در حوضههای آبریز هند پرداختند. با استفاده از آزمونهای ناهماهنگی و غیرهمگنی بر مبنای گشتاورهای خطی به بررسی دادهها پرداختند. در نتیجه از 11 ایستگاه مورد مطالعه، 8 ایستگاه یک منطقه همگن را تشکیل داد. آنها توزیعهای مقادیر حدی، مقادیر حدی تعمیم یافته، لجستیک، لجستیک تعمیم یافته، نرمال، نرمال تعمیم یافته، پیرسون نوع 3، نمایی، پارتو تعمیم یافته، کاپا و ویکبی 5 پارامتری را بررسی کردند. بر اساس نمودار نسبت گشتاورهای خطی و آزمون نکوئی برازش ، توزیع مقادیر حدی تعمیم یافته به عنوان بهترین توزیع منطقهای شناخته شد. در نهایت برای تخمین سیلاب در ایستگاههای فاقد آمار معادله منطقهای بین حداکثر سیلاب سالانه و مساحت حوضه به دست آمد.
Yi Gong et al. (2005) در تحقیقی با عنوان بارش روزانه منطقه نیمه خشک شمال چین طی دوره آماری 1956 الی 2000 به این نتایج رسیده اند که در سال 1990 روزهای بارانی در حدود 8 روز کاهش داشته است و حداکثر بارش روزانه روند معلوم و قابل درکی را نشان نمی دهد، ولی ولی میانگین حداکثر بارش روزانه از سال 1979 تا 1990کاهش یافته است.
Yue and Wang (2004) با استفاده از گشتاورهای خطی به بررسی فراوانی منطقهای سیلاب در کانادا پرداختند. منطقه مورد مطالعه به 10 زیر ناحیه تقسیم شد. آنها از آزمون نکوئی برازش برای شناخت توزیع مناسب در مناطق مختلف آب و هوایی کانادا استفاده کردند. در نتیجه در اقیانوس آرام و کوههای جنوبی بریتیش کلمبیا (مناطق 1 و 2) توزیع مقادیر حدی تعمیم یافته، در یوکون و شمال بریتیش کلمبیا (منطقه 3) لوگ نرمال 3 پارامتری، در شمال غربی جنگل (منطقه 5) لوگ نرمال 3 پارامتری، در نواحی قطبی (منطقه 10) ویبول 3 پارامتری، در زمینهای هموار (منطقه 4)، شمال شرقی جنگل (منطقه 6)، دریاچهها (منطقه 7)، اقیانوس اطلس (منطقه 8) و ماکنزی (منطقه 9) توزیع پیرسون نوع 3 مناسب تشخیص داده شد.
Lee and Meang (2003) تحلیل فراوانی حداکثر بارندگی روزانه 38 ایستگاه بارانسنجی در کره را با استفاده از روش گشتاورهای خطی انجام دادند. از بین توزیعهای مقادیر حدی تعمیم یافته، لجستیک

مطلب مشابه :  تحقیق رایگان دربارهگروه همسالان، نهاد خانواده، ساختار دانش

Author: y7oozita

دیدگاهتان را بنویسید