پایان نامه مدیریت

پایان نامه مدیریت درباره : نوآوری سازمان

بالاتر) به اخذ تصمیم بپردازند (هادی زاده مقدم، 1387).
1-5-12 سبک تصمیم گیری مشارکتی (تعریف عملیاتی):
منظور از سبک تصمیم گیری مشارکتی در این مطالعه، نمره ای است که آزمودنیها از سؤالات 26 الی 33 پرسشنامه ایی که در این راستا تهیه شده است کسب نموده اند.
1-5-13 نوآوری سازمانی (تعریف مفهومی):
” آمابیل” نوآوری سازمانی را پیاده کردن و اجرای موفقیت آمیز ایده های خلاق در سازمان تعریف می کند (به نقل از سید رسول آقا داود وهمکاران، 1389).

1-5-14 نوآوری سازمانی (تعریف عملیاتی):
منظور از نوآوری سازمانی در این مطالعه، نمره ای است که آزمودنیها از سؤالات 34 الی62 پرسشنامه ایی که در این راستا تهیه شده است کسب نموده اند.

مدل تحلیلی تحقیق

مدل عملیاتی تحقیق

111/0-

115/0

484/0

039/0-

129/0-

081/0

فصل دوم

ادبیات نظری تحقیق

– بخش اول: تصمیم گیری
مقدمه
در عصری که تغییر و تحولات سریع و فزاینده از جمله مشخصات آن است، آهنگ تصمیم گیری نیز شرایطی را به وجود آورده که زمان تعامل و تعمق و تصمیم گیری را برای مدیران کوتاه نموده است. در واقع مدیران امروزی خود را مجبور به اتخاذ تصمیمات بیشتری در رابطه با موضوع و مسائل متنوع و گسترده تری در زمان کوتاه ترمی بینند (جان بزرگی، 1384).
اگر فعالیتهای مختلف مدیریت را در نظر آورید، به وضوح مشاهده می شود که جوهر تمامی فعالیتهای مدیریت تصمیم گیری است. تصمیم گیری از اجزای جدایی ناپذیر مدیریت به شمار می آید و در هر وظیفه مدیریت به نحوی جلوه گر است. در تعیین خط مشی های سازمان، در تدوین هدفها، طراحی سازمان، انتخاب، ارزیابی، و در تمامی افعال و اعمال مدیریت تصمیم گیری جزء اصلی و رکن اساسی است. مدیر همواره مواجه با مواردی است که اخذ تصمیم را از جانب او طلب می کند و کیفیت و چگونگی این تصمیمات است که میزان توفّق و تحقق هدفهای سازمان را معین می نماید. از این رو آشنایی با شیوه ها وروش های تصمیم گیری و آگاهی از تکنیک های اخذ تصمیم برای مدیران بسیار حائز اهمیت بوده و با بهره گیری از این شیوه ها و ابزارهاست که توانایی مدیران در اخذ تصمیم های کارآمدتر و مؤثرتر افزایش می یابد (الوانی، 1384).
تصمیم گیری، فعالیتی است که در قلب مدیریت سازمان انجام می شود و از این رو، اساسی ترین فعالیت سازمان به شمار می رود. نکته دارای اهمیت در این میان مربوط به زمانی است که ما بهترین حق انتخاب را داریم، اما تصمیم های گرفته شده بهترین نیستند. پیچیدگی ساختار غالباً محیط تصمیم گیری را با مشکل رو به رو می سازد و درگیری های روزمره غالباً باعث می شوند که فرآیند تصمیم گیری به وضوح قابل رویت نباشد(عبیری،1387) و موفقیت چشم گیر سازمانها، مدیران و افراد بستگی به نحوه تصمیم گیری درست و صحیح دارد.
در هر حال، تصمیم گیری بهینه با توجه به کمبود منابع و ازدیاد مصارف، جایگاه بخصوصی را در سازمانها برای خود فراهم نموده است و می توان گفت سازمانی موفق است که دارای یک فرد، با ذوق تصمیم گیری به موقع باشد و سازمانی بر مشکلات فائق خواهد آمد که تصمیمات درست اخذ نماید.
مدیران دولتی و مقامات سیاسی همواره با تصمیم های مربوط به تخصیص منابع کمیاب روبرو بوده اند و آنچه در سال های اخیر تغییر کرده است عبارت است از میزان کمیابی منابع مبتلا بهدستگاه های دولتی.
تصمیماتی را که مدیران می گیرند موجب رشد، یا ورشکستگی شرکت می شود. امکان دارد که این تصمیمات پر خطر و مخاطره آمیز بوده و در محیط نامطمئن گرفته بشوند؛ لذا نمی توان موفقیت آنها را تضمین کرد. معمولاً تصمیم باید در شرایطی گرفته شود که عوامل پیوسته در حال تغییرند، اطلاعات چندان روشن نیست ودیدگاه ها متناقض یا ضد و نقیض هستند (ال دفت، 1386).
2-1 تصمیم گیری
2-1-1 اهمیت تصمیم گیری:
عمل تصمیم گیری در ادامه امور سازمان وسیع بقدری مهم است که برخی از نویسندگان سازمان را شبکه تصمیم، و مدیریت را « عمل تصمیم گیری » تعریف نموده اند. زیرا در دنیای امروزی، امور سازمانهای وسیع نمی تواند صرفاً بر نبوغ و قضاوت شخصی افراد متکی باشد. بلکه تصمیمات بایستی در صورت امکان بر پایه بررسی های علمی، اطلاعات تردید ناپذیر، اصول و روش های خاصی استوار گردد. مدیران در تمامی سطوح تصمیماتی را اتخاذ می نمایند، این تصمیمات ممکن است در نهایت برای بقای سازمان و یا حقوق آغازین یک کارآموز جدید تأثیر گذار باشد. بنابراین تمامی تصمیمات دارای اثراتی خواه کوچک و یا بزرگ بر روی امور اجرایی می باشند. لذا برای مدیران، گسترش مهارت های تصمیم گیری بسیار مهم است. اگر چه ممکن است تصمیمات خوشایند و یا ناخوشایند باشند، ولی تمامی مدیران براساس اهمیت، شمارش و نتایج تصمیم گیری خود ارزیابی و پاداش داده می شوند. کیفیت تصمیمات مدیران معیاری بر سودمندی و ارزش سازمانهای آنان است (اقتداری، 1387).
سایمون تصمیم گیری را با مدیریت مترادف می داند و معتقد است که فعالیت و رفتار سازمانی شبکه پیچیده ای از فراگردهای تصمیم گیری است. منظور از تصمیم گیری تحت تأثیر قرار دادن رفتار و عملکرد افرادی است که اجرای عملیات سازمان را بر عهده دارند بنابراین، برای اینکه ساختار و روابط سازمانی را بشناسیم کافی است که نحوه کاربرد قدرت تصمیم گیری را در آن کشف کنیم و برای آگاهی از طرز کار سازمان، شیوه های تصمیم گیری آن را مورد مطالعه قرار دهیم (علاقه بند، 1384).
گریفیت تصمیم گیری را قلب سازمان و مدیریت تلقی می کند و معتقد است که تمام کارکردهای مدیریت و ابعاد سازمان را می توان بر حسب فراگرد تصمیم گیری توضیح داد. تخصیص منابع، شبکه ارتباطی، روابط رسمی و غیر رسمی، و تحقق اهداف سازمان به وسیله مکانیسم های تصمیم گیری کنترل می شوند. از این رو، تصمیم گیری به منزله کلید فهم پیچیدگی های سازمان و عملکرد مدیریت است (علاقه بند، 1384).
تصمیمات مدیر می تواند رفتار مرئوس را در جهت مطلوب تغییر دهد و آن را عقلائی تر نماید، که منظور از رفتارهای عقلایی در اینجا، رفتاری است که با اهداف سازمان مطابقت و هماهنگی بیشتری داشته باشد. فهرست زیر از جمله دلایلی است که در پشتیبانی از این گفته آورده شده است:
1. تصمیمات مدیر، بیانگر اهداف سازمان و منعکس کننده این اهداف است. بنابراین، تصمیم گیری مدیر به مرئوس کمک می کند تا این اهداف را بهتر بفهمد.
2. تصمیمات مدیر، رفتار «عقلایی» و همچنین معیارهای سنجش رفتار عقلایی را برای مرئوس تعریف و تعیین می کند.
3. تصمیمات مدیر، نوع عملکردی را که از افراد در مشاغل مختلف سازمانی انتظار می رود، معین می کند.
4. مدیر است که تصمیم می گیرد چه اطلاعاتی با چه کم و کیفی در اختیار مرئوس قرار دهد. می تواند با اطلاعات مفیدی که در اختیار مرئوس قرار می دهد دریچه هایی را به روی مرئوس باز کند که او از وجود آنها بی خبر بوده است. یا اطلاعاتی که به مرئوس داده می شود، او را درموقعیتی قرار دهد که بهتر بتواند نتیجه و عواقب ناشی از رفتار و عمل خود را پیش بینی و ارزیابی کند.
5. در مواردی، رئیس مسائلی را برای مرئوس مطرح و از او می خواهد که درباره آن فکر کند، تصمیم بگیرد و نتیجه را به او اطلاع دهد. این عمل رئیس باعث می شود تا اولاً توجه مرئوس به مسائلی که معین شده است معطوف گردد و ثانیاً، تصمیمات در زمانی اتخاذ شوند که از نظر رئیس مناسب تشخیص داده شده است (علاقه بند، 1384).
2-1-2 تعاریف تصمیم گیری:
در مورد تصمیم گیری تعاریف مختلفی از سوی صاحب نظران ارائه شده است که علیرغم زیاد بودن تعداد آنها، همگی دارای یک وجه مشترک می باشند و این وجه مشترک عبارتست از انتخاب مطلوبترین، منطقی ترین و شایسته ترین راه حل، که ذیلاً به چند مورد از این تعاریف اشاره می گردد:
1. تصمیم گیری فرآیندی را تشریح می کند که از طریق آن فرآیند راه حل معینی انتخاب می گردد (رضائیان، 1382).
2. تصمیم گیری فراگردی است که طی آن، شیوه خاصی برای حل مسأله یا مشکل ویژه برگزیده می شود (علاقه بند، 1374).
3. تصمیم گیری یعنی شناسایی و اقدام یک عمل برای دست یازیدن به یک مسأله خاص با بهره برداری از یک فرصت (استونر، 1379).
4. تصمیم گیری را می توان طریقه عمل و یا حرکت در مسیر خاصی تعریف کرد که با تأمل آگاهانه، از میان راه وروش های مختلف برای نیل به یک هدف مطلوب انتخاب شده است (سعادت، 1372).
5. فرآیند تعیین و انتخاب اقدام یا عملی به منظور حل مشکل یا مسأله مشخص (نجف بیگی، 1387).
6. تصمیم گیری عبارت است از فرآیند گزینش مطلوبترین یا منطقی ترین شکل در حل مسأله یا در نیل به یک هدف (مظاهری، 1379).
7. تصمیم گیری به زبان ساده یعنی رسیدن به یک راه حل یا نتیجه، تصمیم عبارت است از یک گزینش که به موجب آن شخص درباره موقعیت خود به نتیجه خاصی نائل می شود.همچنین تصمیم، معرف یک رفتار یا عمل درباره « چه باید کرد » یا « چه نباید کرد » است. تصمیم گیری یک فراگرد و تصمیم، نتیجه آن است (قربانی نامور، 3851).
8. تصمیم گیری یعنی شناسایی و اقدام یک عمل برای دست یازیدن به یک مسأله خاص یا بهره برداری از یک فرصت که بخش مهمی از کار یا وظیفه هر مدیر را تشکیل می دهد. بدیهی است که همه ما تصمیم می گیریم. آنچه کار مدیریت را متمایز می سازد این است که مدیر به صورت منظم و به شیوه ای ویژه به تصمیم گیری توجه می نماید (استونر و گیلبرت، 1379).
2-1-3 فرآیند تصمیم گیری:
در تعریفی بسیار ساده، تصمیم گیری عبارت است از انتخاب یک راه از میانراه های مختلف. همان طور که از این تعریف مستفاد می شود، کار اصلی تصمیم گیرنده دریافتراه های ممکن و نتایج ناشی از آنها و انتخاب اصلح از میان آنهاست، و اگر وی بتواند این انتخاب را به نحو درست و مطلوبی انجام دهد تصمیمهای او مؤثر و سازنده خواهند بود. تصمیم گیرنده ممکن است با توسل به قدرتهای ماوراء الطبیعه، تجربه، اشراق، یا اتفاق و تصادف، تصمیم گیری را انجام دهد اما هدف اصلی در اینجا اشاره ای اجمالی به شیوه ها و تکنیک هایی از تصمیم گیری است که کار اخذ تصمیم عملی را برای مدیر میسّر ساخته و او را در اخذ تصمیم های سریع و صحیح یاری می دهد.
به طور کلی فرآیند تصمیم گیری را می توان شامل مراحل شش گانه زیر دانست:
مرحله اول شامل تشخیص و تعیین مشکل و مسأله ای است که در راه تحقق هدف مانع ایجاد کرده است. در این مرحله باید کوشش شود مشکل اصلی و واقعی شناخته شده و به درستی تعریف شود.
مرحله دوم، یافتن راه حل های ممکن برای رفع مشکل مذکور است. احصای راه حل ها با توجه به تجربه های علمی و عملی مدیر و اطلاعات و آمار در دسترس او انجام می گیرد. هر چه راه حل های بیشتری برای حل مشکل پیدا شده و تعیین شوند، انتخاب بهتری در تصمیم گیری صورت خواهد گرفت.
مرحله سوم، انتخاب معیار برای سنجش و ارزیابی راه حل های ممکن است. برای آنکه راه حل ها نسبت به هم مورد سنجش واقع شوند، لازم است آنهـا را به وسیله معیاری مورد بررسـی قرار دهیم. به عنوان مثال می توان هزینه یا سود را معیار ارزیابی شقوق ممکن قرار داده و سپس سنجید که کدام یک از راه حل ها هزینه کمتر یا سود بیشتری عاید سازمان می کنند.
مرحله چهارم، تعیین نتایج حاصل از هر یک راه حل های ممکن است. در این مرحله، به عنوان مثال هزینه هایی که از به کارگیری هر یک از راه حل ها حاصل می شود محاسبه شده و اساس ارزیابی بعدی قرار می گیرند. براساس معیارهای انتخاب شده نتایج مثبت و منفی هر یک از راه حل ها در این مرحله مشخص می شوند.
مرحله پنجم، ارزیابی راه حل ها از طریق بررسی نتایج حاصل از آنهاست. هر راه حل با توجه به نتایجی که از آن نصیب سازمان خواهد شد با سایر راه حل ها مقایسه شده، اولویت راه حل ها تعیین می شوند. گاهی اوقات ارزی
ابی راه حل ها و تعیین اولویت آنها مشکل می شود، زیرا براساس یک معیار، راه حلی در اولویت قرار می گیرد، در حالی که از جهت معیار دیگری آن اولویت را نخواهد داشت. در چنین حالاتی مدیر باید بکوشد معیاری تلفیقی بوجود آورد و ارزیابی را براساس آن انجام دهد.
مرحله نهایی در فرآیند تصمیم گیری، انتخاب یک راه از میانراه های مختلف و ارائه بیانیه تصمیم است. این مرحله در انتهای مرحله ارزیابی و تعیین اولویتها خود به خود تحقق می یابد و راه حلی که بهترین نتیجه را حاصل ساخته و بالاترین درجه اولویت را دریافت داشته، راه حل انتخابی است. اما منظور ما، بیان راه حل مذکور به صورت تصمیم متخذه از جانب مدیر است که می تواند به صورت گامی مستقل در فرآیند تصمیم گیری به شمار آید.
نمودار (2-1) نشانگر مراحل مختلف تصمیم گیری می باشد (الوانی، 1385).

نمودار (2-1): مراحل مختلف فرآیند تصمیم گیری، منبع: الوانی، سید مهدی، مدیریت عمومی، تهران، نشر نی، 1385
گاهی اوقات اجرای آزمایشی تصمیم متخذه نیز جزء فرآیند تصمیم گیری ذکر می گردد که ضمن آن عملی بودن تصمیم، ارزیابی شده و در صورت موفقیت آمیز بودن به اجرای آن ادامه داده می شود، و در صورت ناموفق بودن در قالب یک شکل جدید در ابتدای فرآیند تصمیم گیری قرار گرفته و مراحل پیش گفته در مورد آن تکرار می شود.
2-1-4 مفاهیم تصمیم گیری:
برای توصیف رفتار شرکت ها در اخذ تصمیم، معمولاًچهار مفهوم اصلی تصمیم گیری ارائه داده می شود که این چهار مفهوم برای ایجاد نظم در فرآیند تصمیم گیری لازم بوده و عبارتند از:
– شبه حل تعارضات
– اجتناب از عدم اطمینان

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

– جستجوی حل مسأله
– یادگیری سازمانی
تعارضات موجود بین بخش ها و گروه های سازمانی در فرآیند تصمیم گیری امری بدیهی است که بر اساس شبه حل تعارضات و به روش های خاص مانند برنامه ریزی بودجه به صورت رضایت طرفین برطرف می گردد. این روند در فرآیند تصمیم گیری ادامه می یابد.
به منظور کاهش مخاطره، افق زمانی تصمیم گیری کاهش می یابد یا در تصمیمات بلند مدت، منابع محیطی تحت کنترل قرار می گیرد تا احتمال بروز حوادث پیش بینی نشده به حداقل برسد و به این ترتیب اجتناب از عدم اطمینان صورت می گیرد.
مفهوم جستجوی حل مسأله یعنی تحقق پیرامون راه کارهای مختلف برای حل مسأله و گزینش بهترین راه کارها در فرآیند تصمیم گیری به طور منظم ادامه می یابد.
مفهوم یادگیری سازمانی بیانگر این است که سازمان ها در طول زمان یاد می گیرند که چگونه خود را با تغییرات محیطی تطبیق دهند.
در تمامی موارد فوق نظام اطلاعاتی می تواند با ارائه اطلاعات مورد نیاز و اندازه گیری تغییرات و کنترل واکنش سازمان در مقابل این تغییرات به تصمیم گیرنده در کاهش تعارضات، کاهش عدم اطمینان محیطی،

Share article:

Permalink:

Add your widget here