مجلس شورای ملی

دانلود پایان نامه

ز ساختن زندانها با اصول صحیح علمی، با اهمیت خاصی تلقی گردید.

در سال 1961 در لندن مجمع بین المللی مرکب از متخصصین علوم جنایی و علم زندانها و مهندسین ساختمان جهت بررسی نقشه و وضع ساختمان زندانها و طرز انتخابات محل آنها تشکیل، تصمیماتی اتخاذ گردید که اهم آنها به قرار ذیل است.
الف :محل زندان
تعیین محل زندان برای اجرای روشهای اصلاحی و تربیتی و درمانی حائز اهمیت زیادی می باشد. اگر زندان بدون توجه به شرایط خاص بنا شود موجب ایجاد فساد در زندان شده و اجرای برنامه های اصلاحی و تربیتی و یا درمانی امکانپذیر نخواهد بود. بطور کلی زندان باید دور از مراکز شهر و در زمین وسیع با در نظر گرفتن احتیاجات آنها بنا شود، در حوالی زندان مراکز پرجمعیت مخصوصاً مدرسه و کارخانه و بناهای بلند که مشرف به زندان باشد وجود نداشته و وسایل ایاب و ذهاب به راحتی مهیا باشد.
در انتخاب محل زندان نوع روشی که در آن زندان اجراء می شود باید مدنظر قرار بگیرد.
ب :طرز ساختمان زندان

سابقاً به منظور حفظ آرامش و تسکین افکار عمومی و پیشگیری از فرار متهم یا محکوم، زندانها را با وسایل استحفاظی کامل و محکم بدون توجه به روشی که بایستی در آن اجراء گردد بنا می کردند. از اوائل قرن بیستم در کشورهای مترقی مخصوصاً در اروپا زندانها علاوه بر اصول استحکامی، تأمین، استحفاظی و بهداشتی و روشی که باید در آنجا اجراء شود رعایت می گردد.
ساختمان زندان ممکن است در یک یا چند طبقه بنا شود نظر به اینکه اداره کردن زندانهای پرجمعیت از نظر تأمین و اجرای روشهای اصلاحی و تربیتی، درمانی بسیار مشکل است باید زندانهای متعدد با توجه به جمعیت کیفری هر منطقه که گنجایش پذیرش حداکثر 500 نفر زندانی را داشته باشد تأسیس گردد.
در یک محوطه وسیع می توان چند زدان برای اجرای روشهای مختلف تأسیس کرد. در احداث بنای زندان رعایت نکات ذیل ضروری است:
اطاق رئیس، معاونین، مددکاران اجتماعی، مربیان، دبیرخانه، بایگانی، بازرسی، حسابداری (اموال و انبار)، سرویس عمومی (آشپزخانه و رختشوئی و محل شوفاژ و نانوائی)، کلاسهای آموزش علمی – حرفه ای، کارگاهها، سالن تفریح و ورزش، ملاقات، عبادتگاه و بهداری از قسمت خوابگاهها کاملاً مجزا و محل اقامت کارکنان زندان خارج از محوطه زندان باشد.
زندان باید مجهز به تهویه هوا بوده و استفاده از آفتاب برای تمام زندانیان امکانپذیر باشد. نور از طریق سقف یا پنجره های بزرگ قسمتهای مختلف زندان را روشن سازد تا زندانی برای کار کردن و یا خواندن و نوشتن دچار ناراحتی نگردد.
در تأسیس زندانهای مدرن و طرز ساختمان آنها باید آداب و رسوم محلی مقتضیات زمان و مکان، وضع زندگی خانوادگی و محیط اجتماعی زندانی مورد توجه دقیق قرار گیرد.

مبحث سوم :الف :سیر تحول زندان ها در دنیا
در زمان های گذشته، مجازات ها با قساوت و شقاوت اجرا و مجازات هایی از قبیل زنده به گور کردن – سوزاندن – طعمه حیوانات درنده ساختن – کور کردن و انواع شکنجه های بدنی رواج داشته است.
زندان محلی بوده که متهم را در آنجا نگهداری می کردند تا در روز دادرسی در دادگاه حاضر نمایند.
معمولاً زندان ها در زیر قصرها و یا در قلاع بنا می شد و جایی تاریک و ناسالم بود. زندان ها وضع تأثرانگیز داشته و اکثر محکومین در زندان ها جان می سپردند.
روحانیون مذهب مسیح، اول کسانی بودند که با ابراز تنفر از خونریزی، خواستار تعدیل مجازات شده و مجازات حبس را به جای کیفر اعدام توصیه کردند و برای اصلاح و تربیت زندانیان اقدام و از زندان ها بازدید به عمل آورند.
در سال 817 میلادی در مجمع روحانیون مسیحی در رم، مقررات مربوط به اداره زندان ها تصویب و تأکید شد که زندان ها باید جنبه اصلاحی و تربیتی داشته باشند و برای نیل به این هدف، زندانیان باید به روش انفرادی نگهداری شده و به آنان کار دستی آموخته شود. اجازه خواندن کتب مذهبی را داشته و روحانیون در زندان ها، زندانیان را ملاقات و با نصایح سودمند آنان را به راه راست هدایت کنند. در اجرای تصمیمات مذکور در همان سال اولین زندان به روش انفرادی در رم بنا گردید.
در سال 1366 میلادی مجمع عمومی روحانیون مسیحی به عنوان اینکه در روش انفرادی زندانی فرصت تأمل و تفکر دارد و از نهایی زجر کشیده و از عمل خود نادم و پشیمان می شود و با تحمل مشقت روان پاک و منزه می گردد اجرای روش مذکور را تایید و تغییر نام زندان ها را به ندامتگاه را تایید کردند.
در سال 1557 در لندن قصر متروکی به نام بریدول BRID WELL برای نگهداری ولگردان اختصاص یافت. در این زندان کار الزامی و روش های تربیتی در مورد محکومین اجرا می گردید.
در سال 1559 در آمستردام، زندان خاصی جهت آموزش کار و تربیت مذهبی زندانیان افتتاح و از سال 1605 در این زندان روش انفراید اجرا می گردد.
در سال 1623 در ناپل زندانی برای تفکیک زنان از مردان، اطفال از بزرگسالان به روش انفرادی بنا شد.
در سال 1667 در فلورانس دارالتادیبی جهت تربیت جوانان تأسیس گردید. در سال 1703 در رم به امر پاپ کلمان XI زندانی تربیتی جوانان به روش انفرادی به نام «سن میشل» بنا و این جمله در آن حک شده است : «تنبیه بزهکاران با مجازات بی فایده است بایستی با روش خاص آنان را تربیت کرد» در این زندان، جوانان پسر کمتر از 20 سال و اطفال طرد شده و در خطر، به روش انفرادی توام با کار نگهداری می شدند.
در سال 1735 زندانی جهت نگهداری زنان به روش انفرادی در رم افتتاح شد.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مشابه :  منابع و ماخذ مقاله نظام حقوقی اسلام

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در سال 1787 در آمریکا بنجامین فرانکلین BENJAMIN FRANKLIN که به اروپا مسافرت کرده و با افکار و عقاید هوارد و بنتام آشنا شده بود انجمن زندن ها را تشکیل و در سال 1790 در فیلادلفی (ایالت پسیلوانین آمریکا) اولین زندان انفرادی را بنا نمود.
در سال 1797 در انگلستان اولین زندان به روش انفرادی افتتاح شد.
اجرای روش انفرادی نتایج تأسف انگیز داشت و اغلب زندانیان پس از تحمل چند سال مجازات، مبتلا به بیماری های روانی شدند.
در سال 1816 در ایالت نیویورک زندان ابرن AUBURN افتتاح و زندانیان روزها دسته جمعی با هم کار می کردند ولی حق حرف زدن با یکدیگر را نداشتند و شب ها به طور انفرادی به سر می برند.
در سال 1815 در زندان Sing روش ابرنین (رژیم مختلط) اجرا گردید. زندانیان روزها با هم کار می کردند و شب ها به طور انفرادی نگهداری می شدند.
در فرانسه با تصویب قانون 6 اکتبر 1791 مجازات حبس در سر ردیف سایر مجازات ها قرار گرفت و در قانون جزای 1810 سه نوع زندان با اعمال شاقه، دارالتادیب و بازداشتگاه پیش بینی شد ولی عملاً زندانیان و بازداشتی ها در یک زندان نگهداری می شدند. در سال 1840 در یک جزیره استرالیا، روش تدریجی در مورد تبعید شدگان اجرا گردید.
ب :تاریخچه تحول زندان های ایران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی
در قلعه ها، زندان هایی بنا می شد و پادشاهان و حکمرانان مخالفین خود را در آنجا زندانی و سپس به وضع فجیع از بین می بردند.
حبس جزء مجازات ها نبود بلکه وسیله ای برای از میان بردن بی سر و صدای اشخاص بلندمرتبتی بود که وجودشان برای کشور و یا پادشاه خطر داشت.
قلعه مستحکمی در گل گرد (در مشرق شوشتر در خوزستان) بود که «گیل گرد یا اندهشن» نام داشت و آن را «انوشبرد یا قلعه فراموشی» نیز می خواندند زیرا نام زندانیان و حتی آن مکان را کسی نبایستی بر زبان می راند.
در تاریخ نقل شده که قباد پادشاه ایران به مذهب مزدک گروید نجباء و روحانیون اجتماع کرده او را خلع و جاماسب برادر او را بر تخت نشاندند جاماسب برادر خود قباد را (در سال 498 میلادی) در قلعه فراموشی حبس کرد.
پس از فتح مسلمین نیز هر حاکم و صاحب نفوذ در حوزه قدرت خود، محلی را برای حبس کردن افراد بنا نموده و متهمین را در آنجا نگهداری می کرد. زندانیان وضع رقت باری داشتند.
قدیمی ترین زندان بزرگ در تهران، زندانی به نام انبار شاهی بود که در زیر نقارخانه ارگ (محل فعلی بانک ملی بازار) قرار داشت و زیر نظر حاجب الدوله (رئیس تشریفات) اداره می شد. فراشباشی، رئیس اجرائیات و فراش ها نگهبانان انبارشاهی بودند.
غذای زندانیان بسیار ناچیز بود. مردم به عنوان نذر، گاهی از سوراخ زندان غذا و خوراکی برای زندانیان می انداختند. اصلاح سر و صورت، حمام و نظافت وجود نداشت. زندانیان ده الی چهارده نفری به وسیله زنجیری که دارای طوف های متعدد آهنی بود به هم متصل می شدند و انتهای زنجیر را از سوراخ درب اطاق زندان به خارج برده و به وسیله میخ آهنی بزرگی مانند افسار به زمین می کوبیدند. فاصله طوف ها از هم 10 سانتی متر بود و به هر یک از زندانیان دو شاخه چوبی به طول 25 الی 30 سانتی متر داده می شد تا هنگام خستگی و فشار زنجیر در گردن، آن را زیر طوق قرار دهند تا از سنگینی آن کاسته شود. زندانیان هنگام قرار دادن طوق به گردن خویش آن را می بوسیدند زیرا معروف است که امام موسی ابن جعفر علیه السلام، در زندان هارون الرشید مدتی در زنجیر بوده است برای جلوگیری از فرار زندانیان، وسط قلعه چوبی به طول 60 و به قطر 20 سانتی متر را به اندازه کف پای زندانی تراشیده و پای زندانی را در آن قرار می دادند و بعد قطعه چوبی را به وسیله ی میخ های بزرگی که به «گل میخ» معروف بود روی آن می کوبیدند تا مانع خروج پا از آن شود.
ج :زندان بعد از مشروطیت
در چهاردهم جمادی الثانی سال 1324 هجری قمری مصادف با 14 مرداد 1285 هجری شمسی فرمان مشروطیت بدست مظفرالدین شاه امضاء شد.
همزمان با ایجاد تغییرات و تحولات سیاسی – اجتماعی در جهان و ایران در سال 1292 شمسی از سوی دولت وقت ایران عده ای از مستشاران سوئدی برای سر و سامان دادن به نظمیه ایران اولیه آیینامه سیستماتیک زندانبانی را برای کشور ما تنظیم کردند. که در سال 1298 شمسی به تصویب هیأت دولت وقت ایران رسید. سپس همراه با تغییرات و تحولات سیاسی – اجتماعی ایران در تاریخ 1307 شمسی آیین نامه دیگری برای زندانها نوشته شد. که حدود نیم قرن در ایران اجراء می شد. کهنگی، فرسودگی و عدم کارایی آن آیین نامه با توجه به شرایط زمان باعث شد که در سال 1347 شمسی اولین آیین نامه زندانها در ایران نوشته شده و به تصویب دولت وقت برسد و سپس همان آئینامه در سال 1354 شمسی مورد بازنگری و اصلاح مجدد قرار گیرد. با این همه مستندات محکم تاریخی و غیرقابل انکار موجود نشان دهنده آن است که در تمام طول تاریخ و دوران گذشته، یعنی پیش از استقرار نظام جمهوری اسلامی در ایران هیچگونه توجه واقعی و عمیقی به تهذیب و تربیت و اصلاح و بازسازی بزهکاران و حقوق انسانی آنان نشده است و اصولاً زندانبانی گذشته در ایران بر سیستمی نظامی و خشن استوار بوده و تنها نگهداری بزهکاران موردنظر بوده است.
بنابراین در چنان وضعیتی هرگز جنبه های اصلاح و بازپروری شخصیتی و نکته های تربیتی و مسائل مربوط به دوران پس از ترخیص زندانی مدنظر و مورد توجه نبوده است و کمترین بهائی به سرشت و سرنوشت زندانی نمی داده اند.
با شروع نهضت مشروطیت و آشنایی مردم با افکار و عقاید علما و دانشمندان زمینه برای تدوین قوانین و تأسیس محاکم آماده تر گردید.
پس از برقراری مشروطیت و افتتاح مجلس شورای ملی، دولت طرحی به عنوان قانون جزای عرفی تهیه و به مجلس تقدیم که به علت عدم تطابق با موازین شرعی با مخالفت روحانیون که اکثریت نمایندگان مجلس را تشکیل می دادند مواجه گشت. دولت به مجلس پیشنهاد کرد که به کمیسیون عدلیه اجازه داده شود که لوایح دولت را بررسی و تصویب نماید تا دولت بطور موقت و آزمایشی قوانین را اجراء و پس از مطالعه مشکلات ناشی از اجرای قوانین جدید و اصلاح آنها، برای تصویب نهائی به مجلس ارائه دهد پیشنهاد مذکور در سال 1303 هجری شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
پس از دوره فترت و افتتاح مجدد مجلس قانون مجازات عمومی که از قانون جزای 1810 فرانسه اقتباس شده بود. تقدیم مجلس و در کمیسیون عدلیه به تصویب رسید و در سال 1304 با 169 ماده به تصویب مجلس رسید.
در سال 1304 مجدداً ماده 170 تا 280 و در سال 1310 ماده های 281 تا 288 به تصویب رسید.
در سال 1318 با اقتباس از قوانین کیفری ایتالیا و آلمان لایحه جدید قانون مجازات عمومی به تصویب مجلس رسید. پس از پایان جنگ جهانی دوم قوانین متعددی به تصویب رسید.
در همان کتاب آمده است : در سال 1392 شمسی دولت ایران به منظور سر و سامان دادن به وضع نظمیه (شهربانی) کشور عده ای مستشار از کشور سوئد استخدام کرد. مستشاران سوئدی ابتدا نظام نامه مجالس (آئین نامه زندانها) را تهیه کردند که در سال 1298 شمسی به تصویب هیئت دولت رسید. در این آیین نامه زجر بدنی و زنجیر کردن زندانیان ممنوع اعلام گردید. در دوره سرتیپ درگاهی رئیس شهربانی وقت نظامنامه تشکلیات مچابس و توقیف گاهها و وظائف مأمورین و مستخدمین آنها تهیه و در 31 تهیه شهریور ماه 1307 شمسی به تصویب هیئت وزیران رسید و در همان سال نظام نامه (آیین نامه) اجرای حکم اعدام نیز به تصویب و به مورد اجراء گذارده شد. در سال 1308 شمسی اولین زندان ایران (زندان قمر) جهت نگهداری 600 نفر محکوم بنا گردید. پس از شهریور 1320 تحت تأثیر علل ناشی از جنگ جهانی دوم به تعداد بزهکاران ایران همانند اکثر کشورهای جهان افزوده شد و زندانها را با کمبود جا مواجه ساخت.
در 21 مهر 1347 اولین آیین نامه زندانها با توجه به اصول عدم زندانها به تصویب رسید.
در سال 1355 در ایران 148 زندان و بازداشتگاه در مراکز استانها و شهرستانها و بخشها برای اجرای احکام و قرارهای قضایی در طول مدت تاریخ دادگستری تأسیس شده بود که 81 زندان و بازداشتگاه دولتی 67 زندان و بازداشتگاه استیجاری بود.
در منازل استیجاری که برای نشیمن شخصی بنا گردیده بود امکان اجرای مقررات
آیین نامه زندانها مخصوصاً تفکیک زندان و اجرای برنامه های اصلاحی و تربیتی و ایجاد کارگاههای صنعتی و حرفه ای امکانپذیر نبود به مرور زمان برای رفع مشکلات ناشی از کمبود جا چندین زندان در مراکز استانها و چند بازداشتگاه در مراکز شهرستانها شده است که مهمترین آنها عبارتند از
زندان گنجایش وسعت
قزلحصار 2000 نفر 33554 متر مربع
مشهد 2000 نفر 22163 متر مربع
ارومیه 1000 نفر 3494 متر مربع
ساری 400 نفر 2646 متر مربع
شیراز 2000 نفر 21658 متر مربع
تبریز 1500 نفر 8074 متر مربع
اهواز 1200 نفر 4972 متر مربع

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان حقوق : حقوق اقلیت ها

زندان در جمهوری اسلامی
در آئین مقدس اسلام همواره درباره نحوه برخورد انسانی، اسلامی، و با محبت با زندانیان تاکید شده است و در این راستا چه زیبا و شیوه امام راحل قدس « رد» فرمودندکه :
زندانها باید دانشگاه باشد و یا – باید زندانها محل تربیت باشد.
و بر اساس سوره مبارکه والعصر که میفرمایند : « و العصر ان الانسان لفی خسر، انسان هر آینه در زیانکاری است مگر اینکه 2 شرط را دارا باشد اول ایمان آورده باشد دوم صبور به حق باشد در یک جمع بندی هدف از زندان در جمهوری اسلامی ایران میتوان به فراست دریافت که زندان محل بازسازی، تزکیه نفس، اتکا به نفس و نهایتاً بازگشت به خویشتن و رسیدن به مرز توبه است و در یک نگاه اهداف را با « اعطای مرخصی های ضروری ، ملاقاتهای خصوصی و حضوری، امدادهای مددکاری توسط مددکاران ، اعطای عفوهای عمومی و موردی – مشروط و تخفیف مجازات آموزش های مختلف سواد آموزی، حرفه و فن قرآن و احکام مقدس شرع مبین اسلام و درمان و تغذیه خوب، از حالت بیان خارج و به مرحله عمل پوشش داده است پس می توان مدعی شد هدف از زندان در نظام مقدس اسلام علاوه بر بازسازی روحی و جسمی زندانی در تحکیم و دوام کانون مقدس خانواده نیز موثر واقع شده و اصولاً کوشا هم بوده است .
در حال حاضر اگر چه واژه زندان ، خشونت ، رنج و عذاب ، شکنجه و درد را در مخیله ها تداعی می کند و حتی عده ای مدعی این رفتارند ، اما بینش شرعی، عرفی اسلام پایه را بر اساس محبت قرار داده است زیرا که محیت خارها گل می شوند نمود شخص ادعای نظام جمهوری اسلامی، خاری است که هر روز سر راه رسول اکرم(ص) قرار داشت و کثافات و

Author: 90

دیدگاهتان را بنویسید